Superzware zwarte gaten in het centrum van grote sterrenstelsels, zoals Sagittarius A* in de Melkweg, kunnen sterren die te dicht komen uiteenrijten. Een studie van Eric Coughlin, gepubliceerd in The Astrophysical Journal Letters, beschrijft hoe de zwaartekracht een ster uitrekt tot een lange, dunne puinstroom die zich uiteindelijk om het zwarte gat wikkelt. Dat wikkelgedrag volgt deels uit Einsteins Algemene Relativiteitstheorie en niet uit puur Newtoniaanse zwaartekracht.
Delen van de omcirkelende stroom kunnen in botsing komen en daarbij een sterke uitbarsting van energie geven. Na zulke botsingen spiraliseert materiaal door accretie langzaam in richting het gat; zowel de botsingen als de accretie produceren zoveel straling dat de gebeurtenis tijdelijk helderder kan zijn dan het hele sterrenstelsel (ongeveer 1 biljoen zonnen). Dergelijke tidal disruption events (TDEs) zijn een van de weinige manieren om verborgen superzware zwarte gaten te bestuderen.
Hogeresolutie-computersimulaties, uitgevoerd door een team onder leiding van Lucio Mayer aan de Universiteit van Zürich met deelname van Coughlin, gebruikten smoothed particle hydrodynamics (SPH) en volgden Navier–Stokes-vergelijkingen. Hun modellen werkten met tientallen miljarden deeltjes en maakten gebruik van GPU's op krachtige supercomputers. De simulaties laten een smalle, coherente stroom zien die een voorspelbaar pad volgt voordat ze met zichzelf in botsing komt, in tegenstelling tot eerdere laagresolutie-resultaten.
- Massa van het zwarte gat
- Rotatie van het zwarte gat
- Oriëntatie van de spin ten opzichte van de baan van het puin
Als het zwarte gat roteert, veroorzaakt nodale precessie verdraaiing van het puinvlak. Daardoor kan de stroom meerdere omwentelingen missen voordat een botsing optreedt, wat helderheid en timing van de uitbarsting beïnvloedt. Met betere simulaties en krachtigere telescopen kunnen astronomen deze signalen steeds preciezer interpreteren.
Moeilijke woorden
- uiteenrijten — in stukken scheuren door sterke gravitationele krachten
- puinstroom — lange, dunne stroom van steroverblijfselen
- accretie — langzaam verzamelen en inzakken van materie
- precessie — langzame draaiing van de oriëntatie van een baan
- simulatie — rekenmodel of nabootsing van een fysisch procesHogeresolutie-computersimulaties, simulaties
- coherent — goed samenhangend, met een gelijk patroon of richtingcoherente
- vergelijking — wiskundige relatie die natuurverschijnselen beschrijftNavier–Stokes-vergelijkingen
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Hoe kunnen nauwkeurigere simulaties en krachtigere telescopen samen helpen om eigenschappen van superzware zwarte gaten beter te bepalen?
- Welke observaties zou je verwachten als nodale precessie de botsingen meerdere omwentelingen laat missen?
- Welke praktische beperkingen (zoals rekenkracht of kosten) spelen een rol bij het uitvoeren van zulke hogeresolutie-simulaties?
Gerelateerde artikelen
Bultruggen passen toonhoogte aan als ze samen zingen
Nieuw onderzoek toont dat bultrugwalvissen de toonhoogte van hun lied veranderen wanneer een nabije walvis meezingt. Wetenschappers zeggen dat walvissen luisteren en hun lieden in realtime aanpassen, wat nieuw inzicht geeft in walvisgezang.
Afrikaanse leiders: bouw en betaal eigen medische innovatie
Een groep Afrikaanse wetenschapsleiders roept op om medische innovaties in Afrika zelf op te bouwen en te financieren. Ze willen minder afhankelijkheid van onzekere buitenlandse fondsen en meer nationale investeringen en regels die lokale productie mogelijk maken.
Connie Nshemereirwe over wetenschap en onderwijs in Afrika
Connie Nshemereirwe verbindt wetenschap en beleid en zegt dat onderzoek in Afrika uit de basis moet ontstaan. Ze bespreekt ook wetenschapscommunicatie en de gevolgen van schoolsluitingen tijdens de pandemie voor kinderen en onderwijs.