Kalpana'nın Katmandu'daki yeni hayatı ^{CEFR B2}

Hikâye Suburban Tales adlı aylık köşede yer aldı; yazarı Pratibha Tuladhar. Orijinali Nepali Times’ta yayımlanmış ve Global Voices’ta yeniden yayınlanmıştır. Konu, kırsal bir kasabadan evlenip Katmandu'ya taşınan genç kadın Kalpana'nın kent yaşamına ve işine uyum çabalarını anlatıyor.

Kalpana, evden ayrılmadan önce kaş alma, ağda ve cilt bakımı eğitimi aldı ve Katmandu'da daha iyi bir hayat hayal etti. Şimdi her gün 10–5 arası bir güzellik salonunda çalışıyor. İş az kazandırıyor; salon müşterilerine buf momo 150 rupees (USD 1.13) ve channal WaiWai 60 rupees (45 US cents) gibi ucuz yemekler hayal ediyordu. Masraflardan sonra ayda 3,000 rupees biriktirebiliyordu. Gidiş geliş zorlu; aylık ulaşım maliyeti NPR 5,000 (USD 38) ve otobüsler kalabalık, bazen küçük düşürücü olabiliyor.

İşyerinde değişiklikler oldu: işler yavaşlayınca sahibi satmayı ya da işi yeniden şekillendirmeyi düşündü ama salonu açık tutup "massage" yazılı tabela astı. Yüz bakım yatakları masaj masalarına döndü ve sahibi üç kadına, Kalpana dahil, yeni tekniklerde eğitim verdi. Masöz olarak bazen erkek müşterilerle çalışıyor; uygunsuz bir istek olduğunda odadan çıkıp Didi'yi arıyor, Didi bazı müşterilerin zor beğendiğini söyleyip onun yerine başka birini gönderiyor.

Kalpana kocasının tepkisinden korkuyor; kocası hâlâ onun sadece bir salonda çalıştığını sanıyor ve Kalpana, eğer masöz olarak çalıştığını bilirse kocasının onu öldürebileceğini düşünüyor. Bu nedenle bazen işletmenin kapanmasını, seçime maruz kalmamayı diliyor. Mümkün olsa başka bir işe, hatta ev işçiliğine gitmeyi düşünüyor. Şimdilik sonraki adımları para ve güvenlikle bağlantılı olarak belirsizliğini koruyor.