Vivien Sansour ve Tohum Kütüphanesi ^{CEFR B2}

Vivien Sansour, Palestine Heirloom Seed Library aracılığıyla tohumları, ekinleri ve Filistinlilerin toprakla kurduğu uzun ilişkileri belgelemeye ve korumaya çalışıyor. Bu çalışma, kişisel anılardan başlayıp küresel düzeyde bir taban girişimine dönüşmüş; gıda, kültür ve toplumsal hafızanın birbirine bağlı olduğunu gösteriyor. Kütüphanenin hedefi topluluklara tohum saklama ve gıda uygulamalarında özerklik kazandırmaktır.

Sansour 1970'lerin sonlarında işgal altındaki Filistin'de büyüdü ve çocukluğunda aile bahçeleri, hayvanlar ve badem ağaçlarıyla güçlü bir bağ kurdu. Doktora programından ayrılarak köylerde yaşayan yaşlılarla çalışmayı seçti; onlardan pratik bilgi öğrendi ve havuç, fasulye, roka, ıspanak gibi tohumları toplamaya başladı. Yerel çeşitlerin birçok örneği, kuru koşullara uyum sağlamak üzere nesiller boyunca evrildi. Bamya (bamia) bölgeye gelmiş, evcilleşmiş ve yerel tarım kültürüne yerleşmiştir; sulama olmadan yetişen bazı çeşitler "ba'al" olarak adlandırılıyor ve daha eski verimlilik gelenekleriyle bağlantılıdır.

BM istatistikleri Gazze'deki tarım arazilerinin büyük çoğunluğunun tahrip edildiğini ve kalan alanların büyük ölçüde erişilemez olduğunu gösteriyor. Sansour toprak kaybının kültürün, bilginin ve ekinlerin sürmesini sağlayan ilişkilerin de kaybı olduğunu vurguluyor ve bu tahribatın sürekliliği engellediğini belirtiyor. Tohum Kütüphanesi Battir'de, UNESCO Dünya Mirası olarak tanımlanan bir köyde yer alıyor ve Sansour tekrarlanan yerleşimci girişimlerini bildiriyor; bu yüzden devlet kurumlarının desteğini reddetti.

Sansour Filistin'i iklim değişikliği, yeni teknolojiler, artan gözetim ve kamu mallarına zarar veren ekonomik sistemler gibi daha geniş küresel krizlerin parçası olarak çerçevelendiriyor. Hedefi, tohumların, kültürün ve toplumun varlığını sürdürebileceği "koruyucu alanlar" yaratmak ve genişletmektir. Önceliği tek bir siyasi sonuçtan çok bilgiyi gelecek nesillere aktarmak ve yaşam ile gıda geleneklerini canlı tutmaktır.