Familie maakt tsodibi in Yanbian ^{CEFR B2}

Een bezoeker was op 28 december 2025 in het dorp Helan in Yanbian om de familie van Lee YJ te ontmoeten; hun verhaal was in mei gedeeld op Global Voices. De familie nodigde de bezoeker uit om mee te doen aan het maken van tsodibi, de lokale variant van watertofu die in standaard Zuid-Koreaans sundubu heet. Het gerecht ontstaat vooral wanneer familieleden bij elkaar komen en het bereiden vormt een belangrijk ritueel voor de verwanten.

De bereiding duurt meer dan een dag en kent duidelijke stappen. Sojabonen worden een nacht geweekt en vervolgens twee keer gemalen: de eerste maal grof, de tweede maal tot een romige textuur. Heet water helpt bij het zeven, dat in twee stappen gebeurt: eerst wordt de pasta in een doekzak uitgeknepen om de soybase te scheiden, daarna gaat de vloeistof door een fijner doekje voor een tweede zuivering. Dit werk is lichamelijk zwaar en de bezoeker hielp samen met de familie.

De verwarming en het stollen vinden plaats in een traditionele keuken, met een grote pan op een fornuis dat ook als vloerverwarming dient. Lee YN vertelde dat ze wel een moderne keuken hebben maar die weinig gebruiken; CS stak het fornuis aan terwijl de vrouwen bij de ijzeren plaat bijgerechten, zoals kimchi van wilde planten, klaarmaakten. Net voordat de pan kookt, halen ze de soybase van het vuur, schrapen schuim weg en voegen bittern toe. De vloeistof vormt sneeuwwitte wrongel en er verschijnt een tofuhuid. De wrongel gaat in een vierkante, met doek beklede bak en wordt tot een stevig blok geperst. Voor het serveren gebruiken ze een lichte saus op basis van sojasaus met fijngesnipperde ui, knoflook en chilli. Choi MJ merkte op dat Yanbian-watertofu licht gekruid wordt omdat de smaak rijk en nootachtig is, en dat moderne apparatuur niet hetzelfde resultaat geeft; de familie bewaarde de tofu en het ritueel versterkte de banden tussen verwanten.