Kurt en schapenmelk in zuidelijk Kazachstan ^{CEFR B1}

Tot het begin van de 20e eeuw was schapenmelk de belangrijkste zuivelbron in Kazachstan. In de late 17e eeuw domineerden paarden en schapen de kuddes; koeien en kamelen vormden samen ongeveer 1 procent. Een etnografische enquête uit 1922 vond dat koemelk ongeveer 10 procent van het zuivelgebruik van een Kazachs gezin was.

Onder Russische kolonisatie en in de Sovjettijd werden koeien echter vaker, omdat ze beter pasten bij vestigingspolitiek, veranderende handel en industriële verwerking. De auteur en haar team zochten gemeenschappen waar men nog schapen melkt en reisden naar een dal dat alleen te paard bereikbaar is. Ze bezochten de grootouders Nesipkhan en Rozikul en zagen hoe Rozikul een schaap melkte terwijl Elzhas hielp.

Het melken begint begin augustus, na de scheiding van jonge lammeren. Boeren melken eerst om de dag, later om de twee dagen, en na drie tot vier weken stopt de melk grotendeels. Volgens Rozikul kunnen 250–300 schapen ongeveer 70 kg kurt opleveren en enkele karyn mai van 5–6 kg. Deskundigen zeggen dat schapenmelk niet industrieel wordt geproduceerd en dat de praktijk zeldzaam is; het is onduidelijk of de traditie zich buiten enkele gemeenschappen zal verspreiden.