Een studie in Nature beschrijft dat de persistentie van herinneringen wordt geregeld door meerdere moleculaire timers in plaats van door één enkele schakel. Het onderzoek komt van het Skoler Horbach Family Laboratory of Neural Dynamics and Cognition van Priya Rajasethupathy aan Rockefeller University.
Het team vond dat deze timers in verschillende hersengebieden werken en dat de thalamus onverwacht een centrale rol speelt. Het lab koppelt de thalamus aan genprogramma's die individuele herinneringen geleidelijk stabiliseren.
De auteurs schetsen een reeks moleculaire gebeurtenissen die zich in tijd en ruimte ontvouwen, waarbij elke stap bijdraagt aan grotere stabiliteit. Dit nieuwe model verandert het begrip van geheugenvorming en maakt geheugen mogelijk flexibeler en vatbaarder voor interventie. De mogelijke gevolgen voor Alzheimer en andere geheugenstoornissen moeten nog worden vastgesteld.
Rajasethupathy bespreekt hoe haar team deze verborgen timers opspoorde en wat dat kan betekenen voor toekomstig onderzoek en behandeling.
Moeilijke woorden
- persistentie — blijvende aanwezigheid of voortbestaan van iets
- moleculair — betrekking hebbend op zeer kleine deeltjes in cellenmoleculaire
- thalamus — een deel van de hersenen met verbindende functie
- genprogramma — een reeks instructies in genen voor cellengenprogramma's
- stabiliseren — meer vast of blijvend maken
- opsporen — iets verborgen of moeilijk vindenopsporde
- ontvouwen — langzaam zichtbaar of duidelijk worden
- interventie — actie om een proces te veranderen of helpen
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Welke gevolgen zou het onderzoek kunnen hebben voor de behandeling van geheugenproblemen in de toekomst?
- Wat vind je van de idee dat herinneringen flexibeler zijn door moleculaire timers? Geef één reden voor je mening.
- Hoe zou een team verborgen timers in het brein volgens jou kunnen opsporen of onderzoeken?
Gerelateerde artikelen
Nieuwe modellen veranderen beeld van Uranus en Neptunus
Onderzoekers van de Universiteit van Zürich gebruikten nieuwe simulaties om de binnenkant van Uranus en Neptunus te bestuderen. De resultaten laten zien dat beide planeten rotsrijk of waterrijk kunnen zijn en verklaren hun vreemde magnetische velden.
Onderzoekers: AI-bias komt door te simpele modellen
Onderzoekers van de University of Texas at Austin bestudeerden problematische AI-algoritmen. Zij vinden dat bias vaak ontstaat omdat modellen de complexe werkelijkheid niet goed vastleggen. Ze noemen drie belangrijke factoren en geven concrete voorbeelden.
Celtransplantatie verbetert hart en bloedvaten na ruggenmergletsel
Onderzoekers plaatsten onvolledig gedifferentieerde zenuwcellen in een rattenmodel met ruggenmergletsel. De circulatie verbeterde: de bloeddruk in rust stabiliseerde en de gemiddelde hartslag daalde. Hormonale reacties bleven aanwezig, en toekomstig werk wil die reacties verminderen.
Magnetisch veld leidde Aardse deeltjes naar de maan
Nieuw onderzoek met computersimulaties toont dat het magnetisch veld van de Aarde over lange tijd kleine deeltjes uit de atmosfeer naar de maan kan hebben geleid. Dit kan vluchtige stoffen in maangrond verklaren en heeft gevolgen voor maanonderzoek.