Onderzoekers van Rockefeller University beschreven hoe een netwerk in de hersenen samenwerkt om gezichtsexpressies te genereren. Met fMRI bij makaakapen vonden ze verschillende corticale gebieden die samenwerken en op verschillende tijdschalen reageren.
Foto door Leon Andov, Unsplash
Onderzoekers gebruikten PET-scans om twee hersenmarkers te meten: dopaminetransporters en synaptische dichtheid. Bij mensen met de ziekte van Parkinson is de relatie tussen deze markers verstoord, wat inzicht kan geven in het ziekteverloop.
Onderzoek met hersenscans van WTC‑hulpverleners toont dat mensen met chronische PTSS structurele verschillen in de hersenen hebben. De studie gebruikte grijs‑witcontrast (GWC) en koppelt veranderingen aan myeline en herbelevingssymptomen.
Onderzoekers maakten een nieuw rekeninstrument om verbindingen in de suprachiasmatische kern (SCN) te ontleden. Ze vonden dat een kleine groep sterke hub-cellen essentieel is voor synchronisatie van de lichaamsklok en voor mogelijke behandelingen.
Onderzoekers ontdekten dat variatie in het Homer1-gen de achtergrondactiviteit in de prefrontale cortex verlaagt en de aandacht verbetert bij muizen. Het werk, geleid door Priya Rajasethupathy, verschijnt in Nature Neuroscience.
Onderzoekers vonden in de hersenen van autistische volwassenen een lagere beschikbaarheid van een glutamaatreceptor (mGlu5). De studie gebruikte PET, MRI en EEG en heeft gevolgen voor diagnose en toekomstige behandelingen.
Onderzoekers onderzochten hoe het stresshormoon cortisol hersennetwerken beïnvloedt tijdens het bekijken van beelden. Cortisol maakte emotionele ervaringen sterker en veranderde interacties tussen emotie- en geheugen-netwerken.
Onderzoekers plaatsten onvolledig gedifferentieerde zenuwcellen in een rattenmodel met ruggenmergletsel. De circulatie verbeterde: de bloeddruk in rust stabiliseerde en de gemiddelde hartslag daalde. Hormonale reacties bleven aanwezig, en toekomstig werk wil die reacties verminderen.