Hersenschakelaar tussen doelgericht en gewoon gedrag ^{CEFR B2}

Een onderzoeksteam van Johns Hopkins University onderzoekt of een specifiek hersengebied de omslag van doelgericht handelen naar automatische gewoonten kan besturen. In een artikel in Nature Communications beschrijven de auteurs dat de verandering soms plotseling plaatsvindt, alsof er een schakelaar omgaat. Kishore V. Kuchibhotla, hoofdauteur en neurowetenschapper, zegt dat veel onderzoekers lange tijd uitgingen van een langzaam proces van versterking en herhaling, een aanname die voor een deel voortkwam uit de opzet van eerdere gedragsstudies.

Traditionele onderzoeken maken gebruik van sterke beloningen en testen op vaste tijdstippen. Vaak worden dieren eerst getraind en krijgen ze daarna vrije toegang tot de beloning, zodat ze verzadigd raken. Als een dier de taak toch blijft uitvoeren, wordt dat aangeduid als habitueel gedrag. Zulke tests konden niet in realtime vastleggen wanneer de omschakeling plaatsvond, wat heeft bijgedragen aan de veronderstelling van een geleidelijke overgang.

Kuchibhotla en collega’s ontwikkelden een andere methode gebaseerd op smaakvoorkeur. Muizen hadden constant toegang tot zuur water, zodat ze niet overdreven dorstig waren, en een geluidssignaal leverde een voorkeursdrankje. De muizen gedroegen zich aanvankelijk doelgericht en reageerden alleen wanneer ze gewoon water wilden. Op een specifiek moment schakelden veel muizen van strategie en begonnen betrouwbaar op het geluid te reageren. Hersenopnames wezen naar een regio die mogelijk als die schakelaar fungeert, wat suggereert dat een controlerend proces de snelle omschakeling veroorzaakt. Sommige muizen keerden na lange perioden van gewoontegedrag terug naar doelgericht handelen. Het team ontving een nieuwe subsidie van de National Institutes of Health en steun via NIH-beurzen en fellowships van het Kavli Neuroscience Discovery Institute. Bron: Johns Hopkins University.