Twee financiële economen, een van de University of Rochester en een van de University of Wisconsin–Madison, bouwden een model om te verklaren hoe reputatie, informatie en personeelsbehoud samenwerken in banen waar vaardigheid telt.
De auteurs noemen vakgebieden waarin individuele prestaties zichtbaar en toerekenbaar zijn, zoals recht, advies, fondsbeheer, accountancy en architectuur. Het model beschouwt elitekantoren als tussenpersonen: zij nemen mensen aan en verkopen hun diensten aan cliënten. Cliënten kunnen bij een nieuwe medewerker moeilijk inschatten hoe bekwaam die persoon is, terwijl het kantoor dat beter kan meten.
Naarmate publieke maatstaven zoals het winnen van zaken, winstgevende investeringen of succesvolle projecten bekend worden, neemt het informatievoordeel van het kantoor af. Het kantoor kan dan kiezen om sommige werknemers meer te betalen of anderen te laten vertrekken. De onderzoekers tonen aan dat dit beide partijen kan bevoordelen: wie blijft bouwt reputatie op en wie vroeg vertrekt kan later hogere tarieven vragen.
Moeilijke woorden
- ontslagcultuur — De manier waarop bedrijven werknemers ontslaan.
- talent — Bijzonder goede vaardigheden of kwaliteiten.talenten
- strategie — Een plan om een doel te bereiken.
- prestatie — Wat iemand goed gedaan heeft, zoals werk of studie.prestaties
- reputatie — De mening die anderen over iemand hebben.
- effectief — Iets dat goed werkt en resultaten oplevert.effectieve
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Hoe beïnvloedt ontslagcultuur de motivatie van werknemers?
- Wat zijn de voordelen van het systeem dat wordt beschreven?
- Denkt u dat deze strategie onethisch is? Waarom of waarom niet?
