Nieuw onderzoek gebruikt computersimulaties om te kijken hoe de Aarde deeltjes naar de maan stuurt. De onderzoekers vergeleken twee scenario's: een vroege Aarde zonder magnetisch veld en een moderne Aarde met een sterk magnetisch veld.
Maangrond uit de Apollo-missies in de jaren 1970 bevat vluchtige stoffen zoals water, kooldioxide, helium, argon en stikstof. Een deel komt van de zonnewind, maar sommige hoeveelheden, vooral stikstof, zijn te groot voor alleen de zonnewind.
De simulaties laten zien dat overdracht het beste werkt in het moderne Aarde-scenario. Daardoor kan de maan een chemisch archief van de Aardse atmosfeer worden en dat heeft gevolgen voor toekomstige maanmissies.
Moeilijke woorden
- computersimulatie — programma dat natuur met de computer nabootstcomputersimulaties
- magnetisch veld — ruimte rond een planeet met magnetische kracht
- vluchtige stof — stof die makkelijk verdampt bij kamertemperatuurvluchtige stoffen
- zonnewind — stroom van deeltjes die van de zon komt
- overdracht — verplaatsing van materiaal van de ene plaats naar andere
- chemisch archief — opslag die informatie over oude samenstelling bewaart
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Waarom zeggen de onderzoekers dat de hoeveelheden stikstof te groot zijn voor alleen de zonnewind?
- Hoe kan de maan volgens het artikel nuttig zijn voor toekomstige maanmissies?
- Zou jij meer over de Aarde en de maan willen leren met computersimulaties? Waarom of waarom niet?
Gerelateerde artikelen
Zachte winter in Washington en vroeg bloeien
Washington kende een recordwarme december en heeft tot nu toe een zachte winter. Veel tuinen tonen in februari al knoppen. Een bioloog aan de University of Washington bestudeert hoe planten seizoenen en bloeitijd waarnemen, maar er zijn nog geen conclusies.
Kleine groep neuronen regelt de lichaamsklok
Onderzoekers maakten een nieuw rekeninstrument om verbindingen in de suprachiasmatische kern (SCN) te ontleden. Ze vonden dat een kleine groep sterke hub-cellen essentieel is voor synchronisatie van de lichaamsklok en voor mogelijke behandelingen.