Uyku Alışkanlıkları ve Beyin Yaşlanması ^{CEFR B2}

Bu çalışmada araştırmacılar, Alzheimer’s & Dementia dergisinde yayımlanan makalede, 23.000’den fazla orta yaşlı ve yaşlı yetişkinin anket yanıtları ile manyetik rezonans görüntüleme (MRI) verilerini bir araya getirdi. Katılımcılar 2006 ile 2010 döneminde beş uyku davranışı hakkında başlangıç anketini doldurdular: uyku süresi, gündüz kestirmesi, uykusuzluk, istemsiz gündüz uyuşukluğu ve horlama. Yaklaşık dokuz yıl sonra alınan beyin görüntüleri beyaz madde lezyon hacimlerini ölçtü; bu hacimler yaşlanma ve demans riskiyle ilişkilendiriliyor.

İlk analizde tüm beş davranış daha büyük lezyon hacmiyle bağlantılı bulundu. Araştırmacılar daha sonra damar sağlığı ve yüksek tansiyon, sigara kullanımı ve fiziksel hareketsizlik gibi yaşam tarzı faktörlerini düzelttiler. Bu düzeltmeler sonrasında üç davranış açık şekilde ilişki göstermeye devam etti: önerilen 7–9 saat aralığı dışındaki uyku süreleri, sık gündüz kestirmesi ve uykusuzluk. Horlama ile istemsiz gündüz uyuşukluğu bu ayarlamalardan sonra ilişki göstermedi.

Takip analizinde, gecelik 7 saatten daha az uyuyan katılımcıların, önerilen aralıkta uyuyanlara kıyasla artmış lezyon hacmine sahip olduğu saptandı. Araştırmanın bir sınırlaması olarak kestirmelerin süresi veya zamanlaması kaydedilmemişti; bu nedenle kısa ve aralıklı kestirmelerin etkisinin uzun ve sık kestirmelerden farklı olup olmadığını test etmek gerektiği vurgulandı. Yazarlar, bu üç davranışın değiştirilebilir olduğunu belirterek uyku kalitesinin iyileştirilmesinin beyin yaşlanması ve demans riski üzerinde olumlu etkileri olabileceğini ifade etti.

• Çalışma kurumları: University of Arizona ve University of Southern California
• Yayın: Alzheimer’s & Dementia
• Öne çıkan davranışlar: kısa uyku, sık kestirme, uykusuzluk