Onderzoekers onderzochten alternatieve splicing bij 26 zoogdiersoorten met maximale levensduren van 2.2 tot 37 jaar (>16-voudige verschillen). Alternatieve splicing is het proces waarbij één gen meerdere mRNA-varianten en zo verschillende eiwitten kan produceren door stukken RNA in te voegen of over te slaan.
De studie, gepubliceerd in Nature Communications, toont aan dat variatie in splicing belangrijker is voor het voorspellen van maximale levensduur dan simpele verschillen in genexpressie. De auteurs beschrijven splicing als een transcription-onafhankelijke laag van levensduurregeling die aanvullend werkt op expressieniveaus.
Ze analyseerden zes weefseltypen, waaronder de hersenen. De hersenen vertoonden twee keer zoveel levensduur-gerelateerde splicinggebeurtenissen als andere weefsels, wat volgens de onderzoekers de gespecialiseerde functies en de hogere regulatoire complexiteit van het zenuwweefsel weerspiegelt, waar veel splicingfactoren specifiek tot expressie komen.
De bevindingen suggereren dat levensduur-gerelateerde splicing geprogrammeerd is in het genoom en nauw wordt gecontroleerd door RNA-bindende eiwitten, in plaats van slechts een neveneffect van veroudering te zijn. Wanneer splicingpatronen overlappen met verouderingspatronen, hadden de betrokken eiwitten vaak flexibele gebieden die cellen helpen omgaan met stress en schade. De auteurs identificeren nieuwe moleculaire doelwitten die veerkracht en gezond ouder worden zouden kunnen bevorderen. Co-corresponding auteurs zijn Sika Zheng (University of California, Riverside School of Medicine) en Liang Chen (University of Southern California). Het onderzoek kreeg financiering van de National Institutes of Health.
- Gepubliceerd in: Nature Communications
- Bestudeerde soorten: 26 zoogdiersoorten
- Geanalyseerde weefsels: 6 typen, waaronder hersenen
Moeilijke woorden
- alternatieve splicing — proces waarbij één gen meerdere mRNA-varianten maakt
- genexpressie — hoe actief een gen mRNA en eiwitten produceert
- weefsel — een groep gespecialiseerde cellen in een orgaanweefsels, weefseltypen
- RNA-bindend eiwit — eiwit dat aan RNA bindt en het reguleertRNA-bindende eiwitten
- levensduurregeling — biologische controle van hoe lang organismen leven
- veroudering — langzaam proces van achteruitgang met leeftijd
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Hoe zouden de geïdentificeerde moleculaire doelwitten kunnen bijdragen aan veerkracht en gezond ouder worden? Geef redenen.
- Waarom, volgens de onderzoekers, zouden hersenen meer levensduur-gerelateerde splicinggebeurtenissen hebben dan andere weefsels?
- Welke voordelen en mogelijke nadelen zie je bij onderzoek dat zich richt op splicing om levensduur te beïnvloeden?
Gerelateerde artikelen
Genetische variant vergroot risico op hartfalen bij kinderen met myocarditis
Een studie vindt dat een genetische afwijking waarschijnlijk het risico verhoogt dat sommige kinderen met myocarditis hartfalen of gedilateerde cardiomyopathie krijgen. Onderzoekers pleiten voor meer genetische tests bij getroffene kinderen.
Nieuwe methode toont hoe griepvirussen cellen binnendringen
Onderzoekers zagen voor het eerst in hoge resolutie hoe influenzavirussen levende menselijke cellen binnendringen. Zij ontwikkelden een nieuwe microscoopmethode die real-time details toont en geschikt is voor onderzoek naar antivirale middelen.
Tijd van behandeling beïnvloedt reactie van glioblastoom op chemotherapie
Nieuw onderzoek toont aan dat het tijdstip van behandeling kan veranderen hoe glioblastoom reageert op temozolomide. MGMT-activiteit en methylatie wisselen door de dag; onderzoekers stellen chronodiagnostiek en chronotherapie voor.
