Een nieuwe studie, gepubliceerd in Royal Society Publishing: Proceedings B, stelt dat wetenschappers mogelijk het aantal gewervelde soorten op aarde hebben onderschat. De auteurs rapporteerden dat morfologisch omschreven soorten van vissen, vogels, zoogdieren, reptielen, amfibieën en andere gewervelden gemiddeld ongeveer twee cryptische soorten verbergen. Seniorauteur John Wiens van de University of Arizona waarschuwt dat dit kan betekenen dat er mogelijk twee keer zoveel soorten bestaan als eerder gedacht en dat veel van de verborgen soorten al risico lopen op uitsterven.
Cryptische soorten lijken bijna identiek qua uiterlijk, maar genetische analyse toont aan dat ze tot afzonderlijke lijnen behoren. Veel van deze lijnen zijn waarschijnlijk al een miljoen jaar of langer gescheiden. De toegenomen beschikbaarheid en lagere kosten van moleculair DNA-onderzoek hebben onderzoekers in staat gesteld deze verborgen diversiteit op te sporen.
Het project, dat door eerste auteur Yinpeng Zhang werd voorbereid ongeveer drie jaar geleden, synthetiseerde resultaten uit meer dan 300 studies wereldwijd. Het team vergeleek ook verschillende schattingsmethoden zodat andere wetenschappers ze kunnen toepassen. Een concreet voorbeeld is de Arizona mountain kingsnake: in 2011 lieten moleculaire gegevens zien dat zuidelijke populaties verschilden en later werden als Lampropeltis knoblochi herkend in plaats van als een ondersoort van Lampropeltis pyromelana.
De studie benadrukt belangrijke consequenties voor natuurbehoud. Wanneer een wijdverspreide soort wordt opgesplitst, krijgt elke nieuwe soort een kleinere geografische verspreiding, en kleinere verspreidingsgebieden verhogen doorgaans het uitstervingsrisico. Bovendien zijn weinig cryptische soorten formeel beschreven of benoemd, waardoor ze geen officiële erkenning of wettelijke bescherming ontvangen. Zhang waarschuwt ook dat verborgen diversiteit kan leiden tot onbedoelde kruisingen door beheerders. Bron: University of Arizona.
Moeilijke woorden
- cryptische soort — soorten die uiterlijk bijna gelijk zijn maar genetisch verschillencryptische soorten
- onderschatten — minder waarde of aantal toekennen dan juist isonderschat
- morfologisch — beschreven op basis van uiterlijk en vorm
- moleculair DNA-onderzoek — onderzoek aan erfelijk materiaal met laboratoriumtechnieken
- geografische verspreiding — het gebied waar een soort voorkomt
- uitstervingsrisico — kans dat een soort in de toekomst verdwijnt
- beschrijven — officieel vastleggen en toelichten in wetenschappelijke literatuurbeschreven
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Welke gevolgen kan het mogelijk verdubbelen van het aantal soorten hebben voor natuurbehoud en beleid in jouw land?
- Waarom is het volgens de studie belangrijk dat cryptische soorten formeel worden beschreven en benoemd?
- Welke maatregelen kunnen beheerders nemen om onbedoelde kruisingen tussen verborgen soorten te voorkomen?
Gerelateerde artikelen
Verlies van bestuivers bedreigt voedsel en gezondheid
Nieuw onderzoek, gepubliceerd in Nature, laat zien dat het teruglopen van insectenbestuivers directe gevolgen heeft voor voedsel, voeding en inkomen. De studie in Nepal koppelt bestuivers aan dieet en bestaansmiddelen en noemt eenvoudige oplossingen.
Vitamine D kan overgang naar type 2 diabetes vertragen
Een nieuwe analyse van de D2d-studie wijst erop dat vitamine D de stap van prediabetes naar type 2 diabetes kan vertragen bij mensen met bepaalde variaties in het VDR-gen. Meer onderzoek is nodig en hoge doses vragen medisch advies.
Lokale gemeenschappen en bescherming van Manyange Na Elombo-Campo
Het Manyange Na Elombo-Campo MPA aan de Atlantische kust van Kameroen beslaat 110,300 hectare en omvat tien dorpen. Gemeenschappen werken nu meer samen met parkbeheer, met een handvest voor zeeschildpadden, visregels en gemeenschappelijke patrouilles.
Gen Dec2 helpt alvleesklierkanker het immuunsysteem te ontwijken
Onderzoekers vonden dat het gen Dec2 kankercellen kan verbergen voor immuuncellen en dat Dec2 een dagritme heeft. Deze bevindingen kunnen immunotherapieën bij alvleesklierkanker verbeteren, maar klinische toepassing is nog onzeker.