Kalpana’s leven in Kathmandu ^{CEFR B2}

Het verhaal van Kalpana werd verteld in Suburban Tales, een maandelijkse column van Pratibha Tuladhar die oorspronkelijk in Nepali Times verscheen en werd herdrukt op Global Voices. Kalpana verhuisde van een plattelandsdorp naar Kathmandu na haar huwelijk. Ze had concrete verwachtingen: een iets comfortabeler leven en kleine luxe, zoals een telefoon met een goede camera om foto9s te maken. Voor ze van huis vertrok leerde ze schoonheidsvaardigheden zoals wenkbrauwen epileren, waxen en gezichtsbehandelingen; vriendinnen zeiden dat die skills in de stad en misschien in het buitenland nuttig zouden zijn.

Ze werkt nu elke dag van tien tot vijf in een schoonheidssalon in Kathmandu. Ze hoopte andere vrouwen te ontmoeten en samen eenvoudige maaltijden te kunnen delen, bijvoorbeeld buff momo voor 150 rupees (USD 1.13) of WaiWai met channa voor 60 rupees (45 US cents). Het loon is laag, maar de eigenaar beloofde fooi. Na kosten lukte het haar ongeveer 3,000 rupees per maand te sparen. Tegelijkertijd zijn de reiskosten hoog: haar maandelijkse vervoer kost rond NPR 5,000 (USD 38). Busritten voelen vaak vol en soms vernederend; vaak sluit ze haar ogen tot de conducteur haar halte roept: "Balaju!"

Enkele weken later veranderde de zaak omdat de eigenaar de koers wilde wijzigen. Het salonbord kreeg het woord 'massage', de gezichtsbedden werden massagetafels en de eigenaar trainde de drie vrouwen, waaronder Kalpana, in nieuwe technieken. Als masseuse komt ze soms voor mannelijke klanten te staan; bij een incident vroeg een man om een grensoverschrijdende dienst, waarna Kalpana de kamer verliet en Didi haar verving. Ze maakt zich ernstige zorgen over haar veiligheid: haar man gelooft dat ze alleen in een salon werkt en zij zegt dat hij haar zou kunnen doden als hij weet dat ze ook als masseuse werkt.

Haar gevoelens over de stad en het werk zijn gemengd. Soms wenst ze dat de eigenaar de zaak had gesloten, zodat ze die moeilijke keuze niet had hoeven maken. Ze zou, als het mogelijk was, een andere baan zoeken, zelfs als huishoudster, maar voorlopig blijven haar volgende stappen onzeker en sterk verbonden aan geld en persoonlijke veiligheid.