Memelilerde embriyonik diyapauz ve fare hücrelerindeki ortak mekanizma ^{CEFR B2}

Embriyonik diyapauz bazı memelilerde embriyonun gelişimini geciktiren doğal bir stratejidir; insanlar bu duruma girmez. Yeni çalışma fare modellerinde diyapauz halindeki embriyonik kök hücrelerinin neden hâlâ her hücre tipine dönüşme yeteneğini koruduğunu inceliyor. Araştırma, düşük metabolizma veya büyüme sinyallerinin uzun süreli yokluğunda ortak bir moleküler yanıt aradı.

Önceki veriler, mTOR’un bloke edilmesi, Myc transkripsiyon faktörlerinin azalması veya MOF gibi kromatin düzenleyicilerinin değişmesinin hücreleri düşük enerji moduna ittiğini gösteriyordu. Tarakhovsky ve ekibi laboratuvarda Myc eksikliğini taklit eden bir BET inhibitörü (I-BET151) ile mTOR inhibisyonunu uyguladı. Her iki durumda da fare embriyonik kök hücreleri pluripotent kaldı; buna karşın metabolizma, RNA üretimi ve protein sentezi keskin biçimde azaldı. Hücreler uzmanlaşmaya dirençli kaldı ve inhibitörler kaldırıldığında normal gelişime döndü, sağlıklı embriyolara katkıda bulundu.

Tüm stres türleri aynı çekirdek yanıtı tetikledi: Hücreler, MAP kinaz yolunu frenleyen genleri etkinleştirdi. Araştırmacılar farklı streslerin Capicua adlı proteini yerinden ettiğini ve Capicua uzaklaşınca frenlerin devreye girdiğini belirledi. Tarakhovsky laboratuvarının epigenetik çalışmalarına dayanarak, aynı fren mekanizmasının bağışıklık hücreleri, doku kök hücreleri, virüsler ve kanser hücrelerinin uzun süreli metabolik stres sırasında kalıcılığını açıklamaya yardımcı olabileceği öne sürülüyor. Ekip ayrıca diyapauz benzeri programların nöron yaşlanması ve hasara direnç üzerindeki etkilerini araştırıyor.