Oxytocine stijgt bij competitie met Tsimane ^{CEFR B2}

Een team van de University of Zurich, met Charlotte Debras en Adrian Jaeggi van het Institute of Evolutionary Medicine, onderzocht of oxytocinespiegels tijdens natuurlijke competitieve gebeurtenissen variëren en of die variatie afhankelijk is van wie de tegenstander is. Ze organiseerden voetbaltoernooien met de inheemse Tsimane in het Boliviaanse Amazonegebied en verzamelden urineproeven van spelers voor en na de wedstrijden om oxytocine te meten.

De resultaten laten een duidelijk patroon zien: oxytocineniveaus namen het meest toe na wedstrijden tegen bekende rivalen, waren minder verhoogd bij ontmoetingen tussen teams uit verschillende gemeenschappen, en stegen opnieuw wanneer de Tsimane tegen niet-Tsimane-tegenstanders speelden. De auteurs interpreteren dit als een reactie van oxytocine op de opvallendheid of sociale relevantie van de tegenstander, met verhoogde reactiviteit zowel richting herkenbare concurrenten als richting een duidelijk afgebakende outgroup.

Een belangrijke vondst is het sekseverschil: alleen mannen toonden veranderingen rond de wedstrijden, terwijl vrouwen geen significante voor-na-verandering lieten zien. Debras suggereerde verklaringen zoals hogere basiswaarden bij sommige vrouwen door borstvoeding, minder frequente deelname van vrouwen aan de wedstrijden en de mogelijkheid dat voetbal voor vrouwen een andere sociale betekenis heeft. Zij verwijst ook naar de "male warrior-hypothese", die stelt dat mannen evolutionair meer in groepscompetitie investeren. De onderzoekers benadrukken de beperking dat de studie niet kan vaststellen of verhoogde oxytocine voornamelijk de samenhang binnen een team bevordert of juist de competitie met de tegenpartij versterkt. Jaeggi wees erop dat oxytocine bij groepsconflict is gekoppeld in vele diersoorten, en dat de nieuwe bevindingen soortgelijke mechanismen bij mensen suggereren. Het onderzoek verschijnt in Proceedings of the Royal Society B. Bron: University of Zurich.