Mensen met gezichtsverlies schatten aankomst van voertuigen ^{CEFR B2}

De studie onderzocht hoe volwassenen met leeftijdsgebonden maculadegeneratie (AMD) inschatten wanneer een naderend voertuig zal aankomen, en vergeleek hen met volwassenen met normaal zicht. Het onderzoek bouwde voort op langdurig werk van Patricia DeLucia en gebruikte een virtueel realiteitssysteem met realistische autogeluiden, gebaseerd op een opstelling van Daniel Oberfeld.

Deelnemers ervoeren een naderend voertuig via zicht, geluid of beide en drukten vervolgens op een knop om aan te geven wanneer het voertuig hun locatie bereikt zou hebben. De onderzoekers formuleerden twee hoofdvragen: vertrouwen mensen met aangetast centraal zicht meer op auditieve aanwijzingen, en levert de combinatie van zicht en geluid betere inschattingen op dan zicht alleen?

De resultaten toonden aan dat mensen met AMD en mensen met normaal zicht vergelijkbare prestaties leverden. Zelfs met aangetast centraal zicht bleven deelnemers visuele informatie gebruiken en combineerden zij zicht en gehoor wanneer beide beschikbaar waren; zij vertrouwden niet uitsluitend op geluid. De studie vond ook dezelfde waarnemingsbiases als eerder beschreven:

• Luidere voertuigen werden beoordeeld als eerder arriverend.
• Grotere voertuigen werden beoordeeld als eerder arriverend.

Deze heuristische afkortingen traden iets vaker op bij de AMD-groep, maar het effect was klein. Het verwachte multimodale voordeel verscheen niet. De onderzoekers waarschuwen dat de test een eenvoudige VR-situatie met één voertuig en één rijstrook gebruikte, en dat resultaten niet te snel naar complex verkeer gegeneraliseerd moeten worden. Toekomstig werk moet meerdere voertuigen, snelheidsveranderingen en stillere elektrische voertuigen testen. De studie kreeg steun van het National Eye Institute van de National Institutes of Health en verscheen via Rice University en Futurity.