Een team van Brown University publiceerde in Imaging Neuroscience resultaten van een onderzoek naar hersenactiviteit bij mensen met obsessieve-compulsieve stoornis (OCD) tijdens een cognitief veeleisende sequentietaak. Het onderzoek gebeurde in het lab van Theresa Desrochers aan het Carney Institute for Brain Science; Desrochers richt zich op abstracte sequentiële gedragingen, bijvoorbeeld de algemene volgorde van handelingen bij het aankleden.
Deelnemers voerden in een MRI-scanner een taak uit waarbij zij de kleur of de vorm van afbeeldingen noemden in een vaste volgorde, bijvoorbeeld kleur, kleur, vorm, vorm. Volgens hoofdauteur Hannah Doyle presteerden mensen met OCD even goed op de taak als de controlegroep, maar de hersenscans toonden grotere en bredere activatiepatronen bij de OCD-groep.
De extra activiteit trad op in gebieden die verband houden met motorische en cognitieve taakcontrole, werkgeheugen en objectherkenning. Opvallend waren regio’s die eerder niet met OCD werden geassocieerd, waaronder de middelste temporale gyrus (betrokken bij werkgeheugen, ophalen van semantisch geheugen en taalverwerking) en een gebied dat zich uitstrekt over een deel van de occipitale gyrus en de temporo-occipitale junctie (belangrijk voor visuele stimulusverwerking en objectherkenning).
Nicole McLaughlin, associate professor in psychiatrie en menselijk gedrag aan Brown en neuropsycholoog bij Butler Hospital, stelt dat deze inzichten kunnen wijzen op nieuwe behandeldoelen. Transcraniële magnetische stimulatie (TMS) gebruikt magnetische pulsen om hersengebieden te stimuleren en is in 2018 door de Amerikaanse FDA goedgekeurd voor OCD; onderzoek laat verbetering zien bij ongeveer 30–40% van de patiënten. McLaughlin suggereert dat het verplaatsen van TMS-coils om de nieuw betrokken regio’s te targeten mogelijk tot grotere symptoomverbetering leidt. Het team benadrukt bovendien dat de sequentietaak beter weerspiegelt hoe mensen informatie ordenen en beslissingen nemen in het dagelijks leven, en onderzoekt nu of veranderingen in hersenactiviteit tijdens de taak tussen behandelingen kunnen dienen als een objectieve maat voor effectiviteit. Het onderzoek werd gefinancierd door het National Institute of Mental Health en het National Institute of General Medical Sciences.
Moeilijke woorden
- sequentietaak — taak met een vaste volgorde van stappen
- activatiepatroon — hoe sterk en waar hersenactiviteit plaatsvindtactivatiepatronen
- werkgeheugen — kortdurend onthouden en bewerken van informatie
- middelste temporale gyrus — hersengebied betrokken bij geheugen en taal
- temporo-occipitale junctie — gebied voor verwerking van visuele informatie
- transcraniële magnetische stimulatie — methode die magnetische pulsen naar de hersenen stuurtTMS
- objectherkenning — herkennen van voorwerpen en visuele vormen
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Wat vindt u van het idee om TMS-coils te verplaatsen om nieuwe betrokken regio's te targeten? Waarom?
- Waarom zegt het team dat de sequentietaak beter weerspiegelt hoe mensen informatie ordenen en beslissingen nemen in het dagelijks leven?
- Welke voordelen en nadelen ziet u bij het gebruiken van veranderingen in hersenactiviteit tijdens de taak als objectieve maat voor effectiviteit van behandelingen?
Gerelateerde artikelen
Mensen met psychische aandoeningen lopen groter risico op letsel
Een groot onderzoek in bevolkingsadministraties laat zien dat mensen met psychische aandoeningen vaker lichamelijk letsel krijgen. De studie pleit voor meer preventie en integratie van letselpreventie in de geestelijke gezondheidszorg.
Spitsmuizen laten organen krimpen om de winter te overleven
Twee studies tonen dat Euraziatische gewone spitsmuizen in de winter hun hersenen en andere organen laten krimpen (het Dehnel-fenomeen) om minder energie te verbruiken. Wetenschappers onderzochten de genetische en chromosomale mechanismen achter dit proces.
Computeroefeningen verbeteren hersenen na letsel
Nieuw onderzoek laat zien dat volwassenen met traumatisch hersenletsel door gecomputeriseerde cognitieve oefeningen de structuur van de hersenen en denkvaardigheden kunnen verbeteren, met aanwijzingen voor neuroplasticiteit en betere testresultaten.