Mani Lohani: liefde, dood en literatuur uit Nepal ^{CEFR B2}

Mani Lohani is een Nepalese schrijver en televisiejournalist die al meer dan drie decennia actief is in zowel poëzie als proza. Zijn werk verkent thema’s als liefde, leven, menselijke relaties en de raadselen rond de dood. Belangrijke titels zijn de dichtbundel Malami Saajh en de verhalenbundels Parast Prem en Nirbastra Man; zijn boek Mrityuko Aghiltir werd met een nationale literaire prijs onderscheiden.

In een e-mailinterview met Sangita Swechcha van Global Voices legde Lohani uit dat liefde volgens hem energie en geluk toevoegt aan het menselijk bestaan en dat veel maatschappelijke problemen voortkomen uit mislukte of ongelukkige relaties. Tegelijkertijd onderzoekt hij de dood via Oosterse filosofie, met de stelling dat acceptatie van de onvermijdelijkheid van de dood mensen kan helpen vreugdig te leven en anderen te steunen.

Hij behandelt poëzie en proza als verschillende middelen: poëzie is beknopt, naar binnen gericht en verwant aan meditatie, terwijl verhalend proza een directe band met de samenleving legt en gedragsverandering kan stimuleren. Vertalingen helpen Nepalese schrijvers internationaal bereik te vinden; Lohani volgt zowel wereldliteratuur als nationaal en internationaal nieuws, en put uit de rijke cultuur van de Kathmandu-vallei.

Hij noemt mondiale uitdagingen zoals climate change, coronavirus, terrorisme en door technologie veroorzaakte frustratie. Vooruitgang vraagt volgens hem sociale samenwerking; sport, literatuur en creatief werk kunnen mensen verbinden. Lohani hoopt dat zijn lezers een dieper begrip van het leven krijgen en kiezen voor bewustzijn, vriendelijkheid en de wil om anderen te dienen.