Moon: lerares die lesgeeft in ballingschap ^{CEFR B2}

Moon is een lerares en verhalenverteller uit Karen State in Myanmar. Ze begon in 2014 met lesgeven in Kawkarate District en kreeg erkenning wegens haar energie, creativiteit en de bereidheid om traditionele methoden ter discussie te stellen. In 2018 fungeerde ze als waarnemend directeur van een middenschool waar ze onderwijs niet als gehoorzaamheid maar als ruimte voor kritisch denken wilde vormgeven. Ze bekritiseerde tevens het opleggen van één versie van het boeddhisme, terwijl Myanmar thuis is voor veel verschillende geloven.

Toen het leger in 2021 de macht greep, sloot Moon zich aan bij straatprotesten, bond een rood lint aan haar uniform en werd een zichtbare leider in de Beweging voor Burgerlijke Ongehoorzaamheid. Haar activisme bracht risico's met zich mee: soldaten verspreidden haar foto en zochten naar haar. Haar vader, die zelf soldaat was geweest, stuurde haar weg om haar te beschermen.

Moon vluchtte naar Lay Kay Kaw en werkte later in scholen voor migranten over de grens. Ze ervoer uitbuiting en vertelde dat ze in een maand minder verdiende dan veel arbeiders in een week, maar ze bleef lesgeven omdat ze werk, eten en onderdak had. In Mae Sot nam ze deel aan het Thaise taalsprogramma van Exile Hub, een partner van Global Voices in Zuidoost-Azië, en maakte de overstap naar nieuwswerk.

Ze kreeg training in podcasten, verhalen vertellen en documentaire-narratie. Ze produceerde een aflevering van Resilient Voices over een LGBTQ+ jongere in ballingschap en co-creëerde met andere ontheemde mediaprofessionals de documentaireaflevering “Freedom of Religion and Belief”. Moon zegt dat ze sterker en praktischer is en dat ze blijft leren om persoonlijke tekortkomingen te dichten. Haar langetermijndroom is terugkeren en op familiegrond een kleine boekenwinkel met café openen, terwijl ze nu via verhalen haar gemeenschap probeert te bereiken en verandering te inspireren.