Asma over het verlies van onderwijs voor meisjes ^{CEFR B2}

In 2025 publiceerde Asma een getuigenis over het verlies van onderwijs voor meisjes na de inname van de hoofdstad door de Taliban in augustus 2021. Ze vergelijkt de beperkingen voor vrouwen en meisjes met een dystopie en legt uit hoe die veranderingen het leven van miljoenen Afghaanse meisjes beïnvloedden.

Asma zat in de elfde klas en maakte zich klaar voor examens toen de machtssituatie omsloeg. Aanvankelijk mochten meisjes nog examens afleggen, maar kort daarna werden scholen en universiteiten gesloten en werd haar de toegang tot haar school geweigerd. In haar tekst klinkt de vraag: "Wat was onze misdaad?" en het bezwaar: "Ja, we werden als meisjes geboren, maar we zijn geen criminelen."

Met steun van haar ouders ontdekte ze een geheim Engels taalcentrum, waar moedige docenten in stilte lesgaven. Na een jaar studie werd zij zelf docent voor meisjes van haar eigen leeftijd en jonger. Thuis las ze veel om haar kennis te vergroten; ze noemde diverse invloedrijke werken en genres die haar gevormd hebben:

• The Handmaid’s Tale (dystopie)
• psychologieboeken en zelfhulp
• gedichten van Rumi en geschiedeniswerken

Ze solliciteerde bij de online universiteit University of the People voor bedrijfskunde en ontving een toelatingsbrief. Ze zegt dat ze in april met haar studie zal beginnen en voelt zowel blijdschap als verdriet: blij om haar kans, bedroefd dat veel andere meisjes nog geen onderwijs hebben. Haar ouders adviseerden haar: "Studeer eerst, word onafhankelijk, en plan dan de rest van je leven." Ze hoopt verder te studeren tot master en doctoraat en vraagt om steun voor meisjes en families.