- Onderzoekers hebben een nieuwe bloedtest ontwikkeld voor hersenkanker.
- De test is vooral bedoeld voor mensen met glioblastoom.
- Glioblastoom groeit snel in het zachte hersenweefsel en is gevaarlijk.
- Veel gewone kankermedicijnen bereiken de tumor niet goed.
- De nieuwe test zoekt zeer kleine tumordeeltjes die in het bloed verschijnen.
- Artsen nemen bloedmonsters voor en na een behandelsessie.
- Door die monsters te vergelijken weten zij of de behandeling werkt.
- Als er meer tumordeeltjes komen, kan dat een reactie tonen.
- Er is nog veel onderzoek nodig voor gebruik in ziekenhuizen.
Moeilijke woorden
- onderzoeker — Iemand die informatie verzamelt en bestudeert.Onderzoekers
- bloedtest — Onderzoek met bloed om een ziekte te vinden.
- glioblastoom — Een snel groeiende en gevaarlijke hersentumor.
- hersenweefsel — Het zachte deel in de binnenkant van de hersenen.
- tumordeeltje — Klein stukje van een tumor dat in bloed verschijnt.tumordeeltjes
- bloedmonster — Een kleine hoeveelheid bloed die artsen nemen.bloedmonsters
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Heb je ooit bloed laten prikken?
- Zou jij een bloedtest willen als je ziek bent?
- Vind je bloedtesten handig?
Gerelateerde artikelen
Meer hersenactiviteit bij mensen met OCD tijdens een sequentietaak
Een studie in Imaging Neuroscience laat zien dat mensen met OCD tijdens een cognitieve sequentietaak meer hersengebieden gebruiken dan controles. De bevindingen wijzen mogelijk op nieuwe doelgebieden voor TMS en onderzoekers testen de taak als meetinstrument.
Groei van concierge- en direct primary care in de VS
Een studie laat zien dat lidmaatschaps‑gebaseerde concierge‑praktijken en direct primary care snel zijn gegroeid in de Verenigde Staten tussen 2018 en 2023. Onderzoekers waarschuwen voor gevolgen voor de toegang tot eerstelijnszorg.
Genetische sensor voor MRI maakt moleculaire activiteit zichtbaar
Onderzoekers van UC Santa Barbara ontwikkelden een modulair, genetisch gecodeerd eiwitsensor die zichtbaar is voor MRI. De sensor gebruikt aquaporine om waterbeweging te beïnvloeden en kan helpen bij het bestuderen van ziekten en bij dierstudies.