Onderzoekers van Washington University in St. Louis en Tsinghua University in Beijing onderzochten waarom fibrose vaak plotseling erger wordt. Ze publiceerden hun werk in Proceedings of the National Academy of Sciences en gebruikten computationele modellen om een mechanisch kantelpunt te vinden.
Als de afstand tussen cellen kleiner wordt dan een drempel van enkele honderden micrometers, beginnen ze mechanisch te communiceren. Collageenvezels kunnen door krachten van cellen uitlijnen en spanningsbanden vormen. De wetenschappers noemen de eigenschap die bepaalt wanneer vezels uitlijnen de "kritische rekverhouding".
Crosslinking verandert deze rekverhouding. Het neemt toe met veroudering en wordt beïnvloed door voeding, advanced glycation end products en ziekten zoals diabetes. Mogelijke aanpakken zijn minder crosslinking, verstoring van vezeluitlijning en aanpassing van de fysieke microomgeving.
Moeilijke woorden
- fibrose — Ziekte waarbij bindweefsel te veel groeit
- mechanisch — Met krachten en beweging, niet chemisch
- kantelpunt — Punt waarop iets plotseling verandert
- drempel — Waarde waarboven iets begint te veranderen
- rekverhouding — Getal of verhouding die rek meetkritische rekverhouding
- veroudering — Proces van ouder worden van lichaam
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Welke mogelijke aanpakken noemen de wetenschappers tegen vezeluitlijning en crosslinking?
- Welke dingen noemen de onderzoekers die crosslinking beïnvloeden?
Gerelateerde artikelen
Leren lopen met een robotische onderbeenprothese verandert het lichaamsbeeld
Een studie onderzoekt hoe mensen een robotische onderbeenprothese in hun lichaamsbeeld opnemen tijdens oefening. Deelnemers verbeterden in lopen, maar hun waarneming van hun bewegingen werd onnauwkeurig en soms te positief.
Tweevoudige aanval op tuberculose met rifampicine en AAP‑SO2
Een studie toont dat rifampicine gecombineerd met een tweede verbinding, AAP‑SO2, bacteriële RNA‑polymerase op een ander punt aanvalt. Samen doden de middelen meer bacteriën en kunnen ze veelvoorkomende resistentie overwinnen.