And dağlarındaki Yerli halklarda epigenetik uyum ^{CEFR B2}

Yeni çalışma, 2,500 metreden fazla yükseklikte yaşayan And dağlarındaki Yerli toplulukların düşük oksijen, soğuk ve güçlü ultraviyole gibi zorlu çevre koşullarına nasıl uyum sağladığını tüm metilomu inceleyerek araştırıyor. Emory Üniversitesi antropologları, Ekvador’un And yüksek platolarından Kichwa ile Ekvador–Peru sınırındaki Amazon Havzası düzlüklerinden Ashaninka olmak üzere iki günümüz Yerli nüfustan toplam 39 bireyin metilom verilerini karşılaştırdı. Bu çalışma, her iki grup için sunulan ilk tüm metilom verisini içeriyor.

Diğer birçok çalışmanın aksine ekip, assaylerinde mevcut olan tüm 3,000,000 baz çiftini inceledi. Analiz yüksek ve alçak irtifa grupları arasında belirgin DNA metilasyonu farklılıkları gösterdi. Öne çıkan işaretler arasında PSMA8 (damarsal düzenleme ile ilişkili), FST (kalp kası düzenlemesi ile bağlantılı) ve P13K/AKT yolundaki genler yer aldı. P13K/AKT yolunun düşük oksijen koşullarında arteriyol duvar kalınlaşmasıyla bağlantılı olduğu hayvan ve hücre çalışmalarında gösterilmişti.

Yazarlar bu epigenetik farklılıkların And yüksek kesimlerinde bildirilen küçük arter kaslanması ve daha yüksek kan viskozitesi gibi özellikleri açıklayabileceğini öne sürüyor. İnsanda arteriyol duvar kalınlaşması pulmoner hipertansiyonla ilişkilidir ve bu durumun And yüksek kesimlerinde diğer dağ popülasyonlarına göre daha sık bildirildiği belirtildi. Araştırmacılar ayrıca epigenetik değişikliklerin kalıtsal genetik değişikliklere göre daha esnek olabileceğine dikkat çekiyor; buna rağmen Kichwa atalarının yükseklerde neredeyse 10,000 yıl yaşamış olmaları epigenetiğin uzun vadeli uyuma katkıda bulunabileceğini düşündürüyor.

Çalışma Environmental Epigenetics dergisinde yayımlandı ve ortak yazarlar arasında Central University of Ecuador; the Institute of Medicine and Forensic Sciences in Lima, Peru; the State University of Rio de Janeiro; ve the University of Pavia in Pavia, Italy’den bilim insanları yer alıyor.