Tweevoudige aanval op tuberculose met rifampicine en AAP‑SO2 ^{CEFR B1}

Tuberculose blijft wereldwijd de belangrijkste dodelijke infectieziekte en de huidige behandeling steunt zwaar op rifampicine. Toenemende resistentie tegen rifampicine laat zien dat het gevaarlijk is om op één remmer van bacteriële RNA‑polymerase (RNAP) te vertrouwen.

Een nieuwe studie testte rifampicine samen met een proefverbinding, AAP‑SO2. Laboratoriumwerk toonde aan dat AAP‑SO2 direct aan bacteriële RNAP bindt op een andere plaats dan rifampicine en specifiek de elongatiefase van de transcriptie vertraagt. Zo blokkeren de twee middelen verschillende stappen van dezelfde route; de auteurs noemen dat "verticale remming".

De combinatie overwon een veelvoorkomende resistentie: AAP‑SO2 torde de resistente mutant doden in kweek en maakte die weer gevoelig voor rifampicine. In vloeibare kweek waren de effecten additief, maar in een konijnenmodel met clusterachtige, sluimerende weefsels hadden de middelen een sterke synergistische werking. AAP‑SO2 is ontwikkeld als proof‑of‑concept; het team wil een stabiele afgeleide maken en diende een voorlopige patentaanvraag in. De resultaten verschenen in Nature Microbiology en werden gerapporteerd door Rockefeller University.