Karnataka: nieuw wetsvoorstel voor Devadasi van verbod naar rechten ^{CEFR B2}

Het Devadasi-systeem ontstond als een tempelgebonden functie voor vrouwen die rituelen, dans en muziek uitvoerden. Door de eeuwen heen veranderde de praktijk en in recente decennia verloren veel Devadasi-vrouwen hun traditionele taken; zij werden kwetsbaar voor uitbuiting. Eerdere regionale wetten sinds de jaren 1930 probeerden de praktijk te verbieden, maar beëindiging bleef uit.

Het Karnataka Devadasi (Prevention, Prohibition, Relief and Rehabilitation) Bill, 2025 zet een duidelijk andere koers. Het gebruikt een op rechten gebaseerd en participatief model met een "principe van conscientisation" om publiek bewustzijn en voorlichting over gezondheid en recht te vergroten. Bij de totstandkoming zijn meer dan 15.000 Devadasi-vrouwen, activisten en academici geraadpleegd.

Belangrijke bepalingen herdefiniëren vrouwen als dragers van rechten en bieden juridische identiteit, economische steun en sociale opname. Dit omvat: verzoeken bij de talukcommissie om vaderschap vast te stellen; DNA-onderzoek dat de districtsrechtbank kan gelasten; de veronderstelling dat een kind legitiem is en kan erven; schadevergoeding en huisvestingsnormen; en voorkeur voor landbouwgrond plus steun voor coöperatieve landbouw.

• Voorstanders zien de wet als resultaat van langdurige pleitbezorging.
• Manjula Malagi noemde het product van tien jaar pleiten vanuit de gemeenschap.
• R. V. Chandrashekar Ramenahalli noemde de wet "een holistische en op rechten gebaseerde wetgeving geworteld in constitutional moraliteit."

Betrouwbare cijfers over de omvang zijn betwist: de National Commission for Women schatte 48.358 Devadasis in 2011, een Sampark-rapport voor de ILO noemde bijna 450.000 in 2015, en enquêtes in Karnataka registreerden 22.873 in 1993–94 en 23.787 in 2007–08, ongeveer 46.660 in de staat. Het wetsvoorstel probeert hiermee structurele en sociale veranderingen te bewerkstelligen in plaats van louter verbod.