Nepal'de sosyal koruma ve yerli topluluklar ^{CEFR B2}

Nepal Anayasası (Madde 43, 2015) sosyal koruma hakkını güvence altına alıyor ve ülke, ILO Sözleşmesi No. 169, Birleşmiş Milletler Yerli Halkların Hakları Bildirgesi Madde 22, Uluslararası Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi (UN 1966) ile 2030 Sürdürülebilir Kalkınma Gündemi (UN 2015) gibi uluslararası belgelerin tarafı konumunda. Buna rağmen tahminlere göre 20.1 milyon kişi sosyal korumadan tamamen yoksun kalmaya devam ediyor.

Hükümet 85’ten fazla sosyal güvenlik programı işletiyor ve yaklaşık 3,800,000 kişiye ödenek sağlanıyor; bu da nüfusun yaklaşık yüzde 13’üne denk geliyor. Resmî olarak tanınmış ve nüfusu 10,000’in altında olan on tehlike altındaki yerli topluluğa mali destek taahhüt edilmiş; örnekler arasında Bankariya ve Raute gibi gruplar bulunuyor. Bankariya toplumunda her kişi aylık NPR 4,000 (USD 27) ödeneğe hak kazanıyor ve ödemeler Federal İşler ve Genel İdare Bakanlığı aracılığıyla yapılıyor.

Saha çalışmaları, örneğin Surkhet İlçesi Chaukune Kırsal Belediyesi’ndeki Raji topluluğu üzerinde yapılan çalışma, ödeneklerin ekonomik ve sosyal dirençliliği artırmakla ilişkilendirilebileceğini gösterdi. İnsanlar küçük işletmeler kurmaya, kooperatif tasarruf grupları oluşturmaya ve kültürel koruma girişimlerini desteklemeye başladılar. Ancak uzmanlar, eğitim, sağlık ve geçim kaynaklarının çeşitlendirilmesine eş zamanlı yatırım yapılmadığı takdirde düzenli nakit yardımların bağımlılık oluşturabileceği uyarısında bulunuyor. Bazı raporlar Raute üyelerinin ödeneklere daha fazla dayandığını ve bunun geleneksel becerileri zayıflatabileceğini, ayrıca bazı topluluklarda artan alkol kullanımı ve sosyal sorunların gözlendiğini belirtiyor.

Etkin sosyal korumaya yönelik engeller arasında parçalanmış programlar, yerli kayıtlarına ilişkin kapsamlı veri eksikliği, tarihsel adaletsizlikler, yapısal ayrımcılık, coğrafi izolasyon, vatandaşlık belgelerinin eksikliği ve resmi işgücü piyasalarından dışlanma sayılıyor. Siyasal istikrarsızlık ve kayırmacılık programları kesintiye uğratabiliyor; bazı köylüler yardımların belirli siyasi aktörlerle, örneğin Nepal Komünist Partisi (Birleşik Marksist–Leninist) ve eski Başbakan Khadga Prasad Sharma Oli ile ilişkilendirildiğini bildiriyor. Savunucular daha güçlü yerel yönetişim, federal düzeyde yönetim katılımı, hedefli oryantasyonlar, ödeneklerin yerli girişimciliğine bağlanması, erişilebilir ve güvenlik önlemleriyle elektronik ödemeler, araziye erişim, güvenli konut, yatılı eğitim ve adil devlet temsilciliği gibi daha uzun vadeli önlemler öneriyor.