Bağırsakta IgA için yedek antikor sistemi keşfi ^{CEFR B2}

Yale araştırmacıları Immunity’de yayımlanan çalışmada, bağışıklama sonrası ince bağırsakta IgA üretimi için birden fazla yol olduğunu ortaya koydu. Çalışmada farelerde B hücresi yanıtları izlendi ve erken dönemde üretilen IgA’nın büyük bölümünün germinal merkez kökenli olmadığı belirlendi; germinal merkez kaynaklı IgA ise üç ila altıncı haftalar arasında görünür hale geldi.

Araştırmacılar yanıt veren B hücreleri arasındaki evrimsel ilişkileri yeniden yapılandırdı ve sıkça IgA ile IgG’nin çok yakın ortak atalara sahip olduğunu gözlemlediler. Bu ortak ataların beklenen IgM değil IgG1 hücreleri olması, IgM’den IgG’ye sonra IgG’den IgA’ya peş peşe sınıf değişiminin olabileceğini düşündürüyor. Ayrıca, Peyer plaklarında IgG1’in bulunması ve burada IgA sınıf değişimini destekleyen moleküllerin varlığı tespit edildi; bu desen farelerde ve insanlarda tutarlı bulundu.

Siniscalco ve ekip yedekliliğin bağırsak bağışıklığını güvence altına aldığını belirtiyor. Germinal merkez dışı hücrelerin neden mutasyona uğradığı henüz açıklığa kavuşmadı ve bu konuya ilişkin yeni çalışmalar planlanıyor. Yazarlar, bu yolların anlaşılmasının norovirus ve rotavirüs gibi bağırsak patojenleri ile influenza ve SARS-CoV-2 gibi solunum yolu patojenlerine karşı daha iyi mukoza aşıları tasarlanmasına yardımcı olabileceğini vurguluyor. Araştırma National Institutes of Health, Yale University ve birkaç araştırma bursu tarafından desteklendi.