Vivien Sansour en de Palestijnse zadenbibliotheek ^{CEFR B2}

Vivien Sansour richtte de Palestine Heirloom Seed Library op om zaden, gewassen en de bijbehorende verhalen te bewaren. Haar initiatief ontstond uit persoonlijke herinnering aan familieboomgaarden en amandelbomen en groeide uit tot een lokale en wereldwijde beweging die voedsel, herinnering en cultureel voortbestaan met elkaar verbindt.

Ze schreef zich in voor een PhD in Landbouw en Levenswetenschappen, maar besloot te stoppen en rechtstreeks van oudere generaties in Palestijnse dorpen te leren. Ze verzamelde zaden zoals wortel, bonen, rucola en spinazie en het project trok aandacht van mensen die het verlies van landschappen en voedseltradities voelden. Het doel is gemeenschappen autonomie te geven over het bewaren van zaden en hun voedselpraktijken.

Sansour benadrukt dat zaden geschiedenis en hoop bewaren; zij zijn het resultaat van lange relaties tussen mensen, bodem, water en klimaat. Veel lokale rassen zijn door generaties aangepast aan droge omstandigheden. Als voorbeeld noemt ze okra en de term "ba’al", die verband houdt met oudere vruchtbaarheidstradities. Recente VN-statistieken tonen dat veel landbouwgrond in Gaza is verwoest en dat resterende gebieden grotendeels ontoegankelijk zijn, wat volgens haar langdurige continuïteit belemmert.

Haar Seed Library is gevestigd in Battir, dat door UNESCO als werelderfgoed wordt beschreven. Zij meldt herhaalde nederzettingsindringingen en heeft daarom steun van overheidsinstellingen afgewezen. Sansour plaatst Palestina in bredere crises zoals klimaatverandering en economische systemen die publieke goederen schaden. Haar streven is het creëren en uitbreiden van "tedere ruimtes" waar zaden, cultuur en gemeenschappen kunnen overleven en kennis kan worden doorgegeven aan volgende generaties.