Lage buurtkansen gekoppeld aan cellulaire veroudering ^{CEFR B2}

Onderzoekers publiceerden een analyse in Social Science and Medicine over buurtomstandigheden en cellulaire veroudering. Ze onderzochten 1.215 volwassenen uit de MIDUS-studie en maten vier moleculaire markers in bloedmonsters. Tot die markers behoren CDKN2A RNA, de DNA-schade-respons en senescence-associated secretory phenotypes (SASP). CDKN2A RNA is betrokken bij het stoppen van celdeling en wordt gebruikt als maat voor cellulaire senescentie.

De woonomgeving werd in kaart gebracht met de Childhood Opportunity Index 3, die 44 locatie-specifieke maatstaven combineert in drie domeinen: onderwijs, gezondheid en milieu, en sociaal-economische hulpbronnen. De studie vond dat bewoners van buurten met lage kansen significant hogere CDKN2A RNA-niveaus hadden. Dit verband bleef bestaan na correctie voor andere sociaaleconomische, gezondheids- en leefstijlfactoren, en was het sterkst voor de sociaal-economische indicatoren.

De auteurs concluderen dat chronische stress door economische achterstand en beperkte mobiliteit mogelijk de belangrijkste drijfveer is van cellulair verouderen. Ze wijzen erop dat structurele verbeteringen in sociale en economische hulpbronnen in buurten gezond ouder worden kunnen bevorderen. Het onderzoeksteam komt van NYU School of Global Public Health en UCLA; de studie kreeg steun van het National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases.