Laboratoriumexperimenten tonen invloed van atmosferische verandering op Mars ^{CEFR B2}

Een nieuw onderzoek, gepubliceerd in Communications Earth & Environment, laat zien dat atmosferische veranderingen grote gevolgen hebben gehad voor sedimentaire afzettingen op Mars. Het team, geleid door Georgia Tech en met deelname van het PLANETAS Lab, omvat onder andere Frances Rivera‑Hernández en Jacob Adler. Bijdragen kwamen van promovenda Sharissa Thompson en onderzoekers van de Open University en de Czech Academy of Sciences. De studie werd gefinancierd door NASA.

In een Mars‑simulatiekamer voerde het team meer dan 70 experimenten uit. Ze testten hoe stromende mengsels van water en sediment zich gedroegen bij een reeks drukken en temperaturen die Mars door de tijd heen heeft ervaren. De resultaten tonen aan dat veranderende druk leidt tot verschillende stromingsrheologieën en morfologieën van afzettingen.

Bij hogere atmosferische drukken gedroegen water en modder zich vergelijkbaar met op Aarde, wat betekent dat sommige oude sedimentaire formaties op Mars op aardse omgevingen kunnen lijken en mogelijk bewoonbaarder waren. Nadat Mars na het Noachian zijn atmosfeer verloor, verschoof de dominante fysica naar bevriezen en koken, met andere afzettingsvormen als gevolg. Adler merkt op: "bij de lage hedendaagse drukken modder op Mars zou koken en kunnen zweven als de oppervlaktetemperatuur warm was, of bevriezen en meer als lava stromen als de temperatuur koud was." Rivera‑Hernández waarschuwt dat aardse analogen niet altijd betrouwbaar zijn.

Het team ontdekte ook dat verschillende gedragingen gelijktijdig op verschillende delen van Mars kunnen optreden: kleine klimaatschommelingen over reliëf zijn voldoende om tegengestelde effecten te veroorzaken. De auteurs stellen dat het vergelijken van laboratoriummorfologieën met remote sensing kan helpen het paleoklimaat van Mars in de tijd te plaatsen en de interpretatie van rover‑ en orbitergegevens te verbeteren.