Meer gebouwinstortingen in Alexandrië door kusterosie ^{CEFR B2}

Een recente studie beschrijft een sterke toename van gebouwinstortingen in Alexandrië in de afgelopen 20 jaar: meer dan 280 gebouwen zijn ingestort en meer dan 7.000 gebouwen staan nu in gevaar in het meest kwetsbare deel van de kustlijn. De onderzoekers noemen dat gebied het meest bedreigde deel van de Mediterranean Basin.

Het onderzoek, geleid door Essam Heggy van de University of Southern California, gebruikte geografische, geologische en technische gegevens, overheidsrapporten en nieuwsarchieven. Met satellietbeelden en topografische kaarten beoordeelde het team veranderingen van de kustlijn. Gastonderzoeker Sara Fouad voerde een bodemzettingsanalyse uit en gebruikte statistische analyses om het verband te tonen tussen slechte bodemstabiliteit en meer instortingen. In de Gharb-wijk is de kustlijn in de afgelopen eeuw gemiddeld 31 meters a year teruggetrokken.

Als belangrijkste oorzaken noemen de auteurs kusterosie, zeespiegelstijging en indringend zout water, die de bodem destabiliseren en funderingen aantasten. Daarnaast spelen overmatige winning van grondwater, landaanwinning, gebrek aan onderhoud, poor urban planning, zwakke rioolstelsels en onvoldoende wetgeving een rol. De studie signaleert ook dat building collapse rates langs Italy’s southern coast over the past two decades met nine per cent zijn toegenomen.

De onderzoekers bevelen natuurgebaseerde "soft defence"-maatregelen en technische oplossingen aan. Voorbeelden zijn:

• levende stranden en brekers
• regenparken en herstel van wetlands
• groene straatennetten met zouttolerante beplanting
• zeeweringen, overstromingsbarrières en herstel van mangroves en koraalriffen