China en de visserij in Mauritanie9 ^{CEFR B2}

Mauritanie9 heeft een lange vissersgeschiedenis aan de Atlantische kust. In juni 2010 tekende China, via Poly-Hondone Pelagic Fishery Co., een 25‑jarig samenwerkingsakkoord met dat land. De deal omvatte een investering van USD 100 million om een visverwerkingsfabriek in Nouadhibou te bouwen en verleende Chinese bedrijven langdurige visrechten in Mauritaanse wateren.

Schattingen van het Europees Parlement geven aan dat minstens 80 procent van de industriële schepen in Mauritaanse wateren Chinees is, en waarnemers melden overbevissing, vissen buiten het seizoen en illegale activiteiten in gebieden die voor lokale vissers zijn gereserveerd. Vijftien jaar na het akkoord noemen vissers een sterke daling van soorten zoals octopus en yellow mullet. Visserij levert ongeveer 10 percent van het bruto binnenlands product en biedt werk aan honderden duizenden mensen; het verlies van vangsten raakt dus veel gezinnen.

Chinese staatsmedia schetsen een ander beeld en prijzen Chinese bedrijven als modernisatoren die wegen, koudeopslag, een "vriendschapshaven" en wateraanvoer van 10 kilometers afstand aanleggen. Voor verdrongen vissers blijven de opties beperkt:

• verhuizen naar steden voor werk,
• werken op buitenlandse schepen onder slechte omstandigheden,
• migreren naar andere landen op zoek naar kansen.

Lokale groepen en internationale ngoefs vragen de Mauritaanse autoriteiten de kustbronnen en het bestaan van vissers te beschermen. Het is nog onduidelijk welke beleidsveranderingen hierop zullen volgen.