Vrouwen en online aanvallen tijdens Oegandese verkiezingen ^{CEFR B2}

Vrouwen zijn sinds de onafhankelijkheid in oktober 1962 actief in de Oegandese politiek. Figuren als Joyce Mpanga, die van 1988 tot 1989 minister van Women in Development was, en Winnie Byanyima, die hielp bij het opstellen van de grondwet van 1995, maakten meer ruimte voor vrouwelijke deelname. Artikel 21 van die grondwet voert positieve discriminatie in en reserveert een derde van de zetels in lokale besturen en in het parlement. In januari 2026 waren veel vrouwen kandidates bij de algemene verkiezingen.

Tijdens de campagne werden vrouwelijke politici online aangevallen met AI-gegenereerde beelden, deepfakes, gendergerichte desinformatie en sexualiserende narratieven. Nawaya Gloria, mensenrechtenadvocate en kandidaat voor het jeugdparlement, schreef dat ze de eerste hiv-positieve jonge persoon zou kunnen zijn die Youth Voices in het parlement vertegenwoordigt; zij zei dat ze met hiv is geboren. Haar bericht riep beledigende reacties op, waaronder uitspraken van Prof. V Baryamureeba, waarop Nawaya reageerde dat ze niet naar het parlement gaat om seksueel gedrag te tonen maar om verandering te brengen. Andere aanvallen gebruikten het Luganda-woord 'susu' om seksuele insinuaties te maken richting Joyce Bagala en er circuleerden geruchten over relaties met politiek leiders zoals Mathias Mpuuga. Yvonne Mpambara kreeg verwijten dat zij een 'make-up president' zou zijn en werd zelfs van spionage voor Rwanda beschuldigd.

Op TikTok en YouTube gingen AI-beelden rond over Rebecca Alitwala Kadaga en deepfakes over Anita Among. Een YouTuber, Dean Lubowa Sava, zou seksuele gunsten van Joyce Bagala hebben gevraagd. Aanhangers van National Unity Platform vielen ook iemand aan die overstapte naar de Democratic Front. Een UN Women-rapport, met gegevens van het Uganda Bureau of Statistics, meldt dat veel Oegandese vrouwen fysieke en/of seksuele geweldservaring hebben en dat vaak huiselijk geweld als een privézaak wordt gezien. Er bestaat geen specifieke wet tegen via technologie gefaciliteerd gendergerelateerd geweld, en de Computer Misuse Act 2011 is soms ingezet tegen feministische critici zoals Stella Nyanzi. Technologie heeft bestaand geweld versterkt en nieuwe barrières opgeworpen voor de politieke deelname van vrouwen.