Pakistaanse rechtbanken en klimaatrecht ^{CEFR B2}

In Pakistan groeit een jurisprudentie die het grondwettelijke recht op een gezonde leefomgeving bevestigt, mede dankzij uitspraken die in de afgelopen twintig jaar zijn ontwikkeld. Het parlement versterkte die trend door artikel 9A in te voeren via het 26e grondwetsherstel. Rechterlijke uitspraken zoals recente beslissingen tonen dat rechtbanken kunnen ingrijpen wanneer bestuur en toezichthouders falen.

In mei 2025 gaf de Abbottabad Bench van het Peshawar High Court een strenge uitspraak omdat de regering en de Environmental Protection Agency er niet in slaagden kwetsbare bergecosystemen te beschermen. Een rapport van het United Nations Environment Programme (oktober 2025) signaleert dat klimaatprocedures wereldwijd worden belemmerd door structurele, procedurele en financiële obstakels en sterk afhangen van civiele samenleving, een cultuur van public interest litigation en gespecialiseerde juridische kennis — factoren die in Pakistan zwak blijven.

Praktische grenzen zijn zichtbaar in individuele zaken. Muhammad (een schuilnaam) voert bijna tien jaar een zaak tegen illegale ontbossing en is afhankelijk van een lokale ngo. Advocaat Abira Ashfaq wijst op krimpende ngo-financiering en het ontbreken van duurzame steun voor public interest litigation. Juridische experts zoals Rafay Alam noemen verder dat milieurecht slechts aan een handvol universiteiten wordt onderwezen en dat rechters vaak geen blijvende blootstelling hebben aan klimaatwetenschap en ontwikkelende rechtsprincipes.

Za ken die verband houden met multilaterale banken hebben extra hindernissen: safeguards van de Asian Development Bank en de World Bank kunnen gedetailleerder zijn dan binnenlandse wetten, maar banken richten zich op projectgoedkeuring en kunnen tribunaalbelemmeringen tegenwerken. Tussen 1986 en 2025 bedroeg het aandeel zaken uit het Globale Zuiden minder dan 10 procent, al neemt dit aandeel toe.

• Wegnemen van financiële en structurele barrières,
• vergroten van juridische en wetenschappelijke capaciteit bij rechters,
• en waarborgen dat rechtbanken effectieve constitutionele controle blijven voeren.