Leren lopen met een robotische onderbeenprothese verandert het lichaamsbeeld ^{CEFR B2}

Onderzoekers onderzochten hoe mensen een robotische onderbeenprothese opnemen in hun lichaamsbeeld tijdens oefening en hoe die opname verandert met training. Volgens Helen Huang van North Carolina State University en de University of North Carolina at Chapel Hill is dit het eerste onderzoek dat hier specifiek naar kijkt. Voor het experiment werden negen mensen zonder lichamelijke beperking gevraagd vier dagen te oefenen met een robotische onderbeenprothese.

De prothese zat met de knie in een rechte hoek en de deelnemers liepen op een loopband. Ze moesten zo snel mogelijk lopen zonder de leuningen met hun handen aan te raken. Na elke sessie bekeken ze computergestuurde animaties met een reeks biomechanische looppatronen en kozen het patroon dat volgens hen het beste overeenkwam met hun recente prestatie.

Hoewel de loopprestaties significant verbeterden over de vier dagen, veranderde de perceptie van de eigen beweging op onverwachte wijze. Aanvankelijk beoordeelden deelnemers hun lopen als meer uit balans en houterig dan het werkelijk was; aan het einde schatten zij hun lopen juist vloeiender en natuurlijker in dan de objectieve metingen lieten zien. Deelnemers richtten zich vooral op de positie van de romp en legden weinig nadruk op het gedrag van de prothese zelf, mogelijk omdat ze weinig directe terugkoppeling over het apparaat kregen en zichzelf meestal niet konden zien tijdens het lopen. De onderzoekers stellen dat training kan verbeteren door gebruikers gerichte visuele of andere feedback te geven en waarschuwen dat te veel zelfvertrouwen de motivatie om verder te verbeteren kan verminderen. De paper is gepubliceerd in het open access-tijdschrift PNAS Nexus en het werk kreeg steun van nationale onderzoeksfinanciers.