Uydu Verileri: Kentsel Metan Emisyonları Hızla Artıyor ^{CEFR B2}

Uydu verilerine dayanan çalışma, kentsel metan emisyonlarının geleneksel "bottom-up" hesaplamaların gösterdiğinden daha hızlı arttığını gösteriyor. Araştırmacılar 92 büyük şehri inceledi ve bunlardan 72'si için 2019–2023 dönemini karşılaştırmaya yetecek veri bulundu. Genel sonuçlara göre 2023'te kentsel metan emisyonları 2019'a göre %6, 2020'ye göre ise %10 daha yüksekti; buna karşın Avrupa şehirlerinde azalma eğilimi gözlemlendi.

Bottom-up yaklaşımıyla elde edilen hesaplamalar 2020 sonrası artışı yalnızca %1.7 ile %3.7 arasında gösteriyor. Bu fark, hesaplamalara dayalı azaltım politikalarının beklenen düzeyde metanı düşürmeyebileceğine işaret ediyor ve politika tasarımında uydu temelli gözlemlerin dikkate alınmasının önemini vurguluyor. Çalışma C40 ağındaki 97 net sıfır hedefli şehirden yarısından fazlasını kapsıyordu; incelenen C40 şehirlerinde 2023 emisyonları 2020 düzeylerinden %10 daha yüksekti ve yıllık fazladan 2 teragram metan, şehirlerin azaltım hedeflerinin yaklaşık %30'una denk geldi.

Araştırmada metanın başlıca kentsel kaynakları olarak eski veya sızdıran doğal gaz altyapısı, dolgu alanları ve atıksu arıtma tesisleri sıralandı:

• Eski veya sızdıran doğal gaz altyapısı
• Dolgu alanları
• Atıksu arıtma tesisleri

Metanın 20 yıllık küresel ısınma potansiyeli karbondioksite göre 80 kat daha yüksek olarak verildi. Çalışmanın yazarları arasında Eric Kort ve Erica Whiting yer alıyor; Kort daha önce Michigan Üniversitesi'nde profesördü ve şimdi Max Planck Institute for Chemistry'de atmosfer kimyası bölümünün direktörü olarak çalışıyor. Kort'un önceki uçak ölçümleri flaringin ve açık deniz üretiminin beklenenden daha yüksek metan sızıntılarına bağlı olduğunu bulmuş ve bu bulgular bazı politika değişikliklerine yansımıştır. Veriler Copernicus Sentinel-5 Precursor uydusundaki TROPOMI aletinden geldi; çalışma NASA ve National Institute of Standards and Technology tarafından finanse edildi. Kaynak: University of Michigan.