Kongo Havzası'nda orman kaybı ve Çin yatırımları ^{CEFR B2}

Kongo Havzası, 300 million hectares ile dünyanın ikinci en büyük yağmur ormanıdır ve bölgedeki birçok Yerli topluluk ormana bağlı geçimini sağlar. Kongo Cumhuriyeti'nde nüfus yaklaşık 6.2 million kişidir. Çin ile ilişkiler 1960'lı yıllara kadar uzanır; 2023'te dış ticaretin USD 6.57 billion seviyesine çıktığını Dışişleri Bakanı belirtti. Çinli şirketler tarım, mineraller, kereste ve dijital teknoloji alanlarında faaldir ve Kuşak ve Yol Girişimi (Belt and Road Initiative) gibi girişimlerle yatırımlar artmıştır.

Sivil toplum kuruluşları ve araştırmacılar, Çinli kesim ruhsatları ile diğer çıkarma faaliyetlerinin ormansızlaşmayı hızlandırdığını bildiriyor. Mongabay araştırması ve yerel STK'lar Global Voices'a orman kaybının Yerli yaşam biçimlerini tehdit ettiğini söyledi. Bu gerileme çıkarma çalışmaları, tarımsal genişleme, yasa dışı ağaç kesimi ve Yerli yaşam alanlarını daraltan diğer faaliyetleri takip ediyor. STK'lar düzenlemelerin zayıf olduğunu ve şirketlerin çevresel ve sosyal etki değerlendirmelerini sıklıkla yapmadığını vurguluyor.

APRA2DH başkanı Blanchard Cherotti Mavoungou, birçok Yerlinin anlaşmalardan yararlanmadığını, şirketlerin Yerlileri dikkate almadığını ve bazı ailelerin topraklarından çıkarıldığını anlattı; yerel hak grupları tazminat eksikliği bildirdi. 9 Eylül'de Equateur eyaletindeki Bolomba'da kesim izni olmadan ağaç kesildiği iddia edilen kerestenin 3,000 metreküpten fazla kısmının el konulması talep edildi; isim verilen şirketlerden biri Wanpong Group'tu. Öte yandan yeni ticari projeler bal gibi orman ürünlerini hedefliyor; Çin yerel bal kooperatiflerine malzeme bağışladı ve Pekin iş birliğini güçlendirme sözü verdi. Yerli hakları savunucuları, Maixent Animba Emeka dahil, endüstriyel hasadın kıtlığa yol açabileceği, geçim kaynaklarını zayıflatabileceği ve geleneksel bal toplama tekniklerini yok edebileceği uyarısında bulunuyor. Orman kaybı ve endüstriyel faaliyet devam ederken Kongo Cumhuriyeti hükümetinin denetimi nasıl değiştireceği veya Yerli toplulukların nasıl tazmin edileceği hâlâ belirsizdir.