Madagaskar ve Fas'ta Gençlik Protestoları ^{CEFR B2}

Gençler, 1990'ların sonu ile 2000'lerin başında doğan yeni kuşağı temsil ediyor ve Afrika genelinde sosyal adalet, daha iyi kamu hizmetleri ile siyasette daha fazla söz hakkı istiyorlar. Madagaskar'da protestolar 25 Eylül'de elektrik kesintileri ve su kıtlığı nedeniyle başladı; kısa sürede yolsuzluk, eşitsizlik ve gıda güvencesizliği taleplerini kapsayacak biçimde genişledi ve cumhurbaşkanının görevden ayrılması çağrıları duyuldu.

12 Ekim'de cumhurbaşkanının kaybolduğu, daha sonra Reunion üzerinden Dubai'ye gittiği bildirildi. Gösteriler çoğunlukla sosyal medya aracılığıyla örgütlendi ve barışçıl oldu; ancak yetkililerin sert müdahalesi sonucu Birleşmiş Milletler 22 kişinin öldüğünü bildirdi. Cumhurbaşkanının danışmanı bu ölümlerin olmadığını söyledi ve protestocular bu açıklamayı reddetti. Yabancı ve yurtdışındaki diaspora toplulukları da kentlerde yürüyüş düzenledi.

Protestocular, kentlerdeki yeni binalar, büyük arabalar ve maliyetli projeler gibi gözle görülür zenginlik işaretlerini eleştiriyor. Yeni bir stadyum ve pahalı elektrikli teleferik gibi yatırımlar, elektrik ve su kesintileri sırasında anlamsız bulundu. Madagaskar değerli doğal kaynaklara sahip; safir, altın, grafit ve kobalt gibi keşifler ile vanilya, liçi, kakao ve kahve üretimi dikkat çekiyor. Buna rağmen ortalama bir Madagaskarlı 20 yıl öncesinden daha fakir ve nüfusun %75'i yoksulluk sınırının altında yaşıyor.

Her iki harekette de gönüllüler destek verdi: doktorlar yaralıları tedavi etti, avukatlar ücretsiz hukuki yardım sundu ve komşular yiyecek paylaştı. Birçok protestocu günümüz sorunlarını sömürge geçmişine bağlıyor; Madagaskar'da 1947 anti-sömürge ayaklanmasının sert baskısı hafızalarda canlı kalıyor ve tahminlere göre o zamanki ölü sayısı yaklaşık 100,000 olarak veriliyor. Eleştirmenler ayrıca Fransa ile siyasi bağlara dikkat çekiyor ve gençler geçmiş suçların tanınmasını ile daha fazla hesap verebilirlik talep ediyor.