Onderzoekers van Washington University in St. Louis onderzochten hoe psychedelica de relatie tussen neuronale activiteit en bloedstroom beïnvloeden. Ze gebruikten een middel dat op dezelfde serotonerge systemen werkt als psilocybine, en opmerkten dat serotonine naast neurale effecten ook bloedvaten kan verwijden of vernauwen.
In muizenexperimentele opstellingen was de normale neurovasculaire koppeling verstoord: de bloedstroom veranderde niet langer op de gebruikelijke manier in relatie tot neurale vuurgewoonten. Toen een tweede medicatie werd gegeven die een specifieke serotonine-receptor blokkeert, verdween het ongebruikelijke effect op de bloedstroom. De onderzoekers voerden daarna aanvullende muizenproeven met psilocybine uit en vonden soortgelijke veranderingen in bloedstroomsignalen.
Verder heranalyseerden zij bestaande fMRI-gegevens van mensen die psilocybine kregen en vonden vergelijkbare effecten op hersenreacties. Het werk, geleid door Adam Q. Bauer, Jordan G. McCall en Joshua S. Siegel en gepubliceerd in Nature Neuroscience, wijst erop dat bloedstroomgebaseerde beeldvorming niet altijd eenduidig neurale activiteit weerspiegelt wanneer psychedelica zijn gebruikt.
Omdat verbindingen zoals psilocybine steeds vaker worden onderzocht voor aandoeningen zoals posttraumatische stressstoornis, therapieresistente depressie, middelenmisbruik en beroerte, benadrukken de onderzoekers dat begrip van neurovasculaire effecten cruciaal is voor het juist interpreteren van bloedstroomafhankelijke hersenscans.
Moeilijke woorden
- neurovasculaire koppeling — relatie tussen zenuwactiviteit en bloedtoevoer
- serotonerg — betrekking hebbend op de stof serotonineserotonerge
- psilocybine — psychedelische stof in paddo's met mentale effecten
- neuronaal — betrekking hebbend op zenuwcellen of hun activiteitneuronale
- bloedstroom — hoeveelheid bloed die door een bloedvat stroomt
- vernauwen — kleiner maken van de opening van een bloedvat
- bloedstroomafhankelijk — afhankelijk van veranderingen in de bloedstroombloedstroomafhankelijke
Tip: beweeg de muisaanwijzer over gemarkeerde woorden in het artikel, of tik erop om snelle definities te zien terwijl je leest of luistert.
Discussievragen
- Wat betekenen deze bevindingen voor de betrouwbaarheid van bloedstroomgebaseerde hersenscans bij mensen die psychedelica gebruiken?
- Waarom is het volgens de onderzoekers belangrijk om neurovasculaire effecten te begrijpen bij onderzoek naar psilocybine voor psychiatrische aandoeningen?
- Welke consequenties zouden deze resultaten kunnen hebben voor toekomstig klinisch onderzoek met psychedelica?
Gerelateerde artikelen
Nieuw niet-invasief apparaat meet bloedviscositeit
Onderzoekers van de University of Missouri ontwikkelden een niet-invasieve techniek om bloedviscositeit direct te meten met ultrasone golven en software. De methode kan realtime metingen geven zonder bloedafname en is gepubliceerd in de Journal of Dynamic Systems, Measurement, and Control.
Vetrijk dieet kan darmbacteriën naar de hersenen brengen
Onderzoekers van Emory University vonden dat levende darmbacteriën na kort eten van een vetrijk dieet bij muizen in de hersenen konden worden aangetroffen. De bacteriën reisden via de nervus vagus en laag terugkeer naar normaal dieet verminderde dit.
Neustherapie laat hersentumoren bij muizen verdwijnen
Onderzoekers gebruiken neusdruppels met spherical nucleic acids om glioblastoom bij muizen te behandelen. De therapie activeert het STING-pad, maakte tumoren weg bij muizen en gaf langdurige immuniteit, vooral in combinatie met middelen voor T-lymfocyten.
Nieuw onderzoek: hartpulsaties mogelijk oorzaak van hydrocefalie
Een studie onder leiding van Michael Egnor daagt de oude gedachte uit dat hydrocefalie alleen door CSF-opstapeling ontstaat. De auteurs stellen dat hersenen pulserende energie van de hartslag niet goed absorberen en vragen om meer onderzoek.
Twee microglia-populaties regelen angst bij muizen
Onderzoek aan de University of Utah laat zien dat twee verschillende typen microglia bij muizen angst kunnen veroorzaken of juist voorkomen. De cellen houden elkaar in balans en dit kan leiden tot nieuwe behandelideeën, maar toepassingen zijn nog ver weg.