Khaled Khella: korte films over verborgen strijd ^{CEFR B2}

Khaled Khella is een onafhankelijke filmmaker uit Egypte die bekendstaat om het tonen van verborgen worstelingen binnen zijn generatie. Geboren in 1992 in Helwan, begon hij met video­content voor sociale media en schakelde later over naar korte films die thema’s als verlangen, macht en alledaags overleven in het stedelijk leven onderzoeken.

Zijn eerste internationale erkenning kreeg hij met de drie minuten durende korte film "Dunya wa Akhira". De korte scène over een man die moet kiezen tussen het terughalen van een gestolen telefoon en het beantwoorden van de gebedsoproep werd op festivals in Australië, Brazilië, Italië, Nederland en Griekenland vertoond en markeerde Khellas eerste reis buiten Egypte. Vervolgens maakte hij "The Landlord", een psychologisch drama in een klein appartementencomplex waarin intimidatie door een persoon met macht wordt onderzocht; hij werkte daarbij met actrice Hagar El Sarrag om een complex portret van de huisbaas te schetsen.

In 2017 trok "Egyptian Misery" bredere aandacht. De film kostte ongeveer 3,000 Egyptian pounds (ongeveer USD 175 destijds) en is gebaseerd op anonieme bekentenissen die naar een Facebookpagina werden gestuurd. Khella bekeek dertig verhalen en dramatiserde er vier, waarmee hij acht jonge Egyptenaren portretteerde. De film bevat schokkende scènes en gebruikte vooral niet-professionele acteurs via een open oproep om natuurlijke reacties te bewaren. Publieksreacties waren gemengd: sommige kijkers herkenden zichzelf, anderen verwierpen de film, maar de authenticiteit van de verhalen werd zelden betwist.

Khella noemt praktische problemen zoals het verkrijgen van vergunningen voor straatscènes en het overhalen van teams om onbetaald te werken. Andere titels zijn "130 km to Heaven" (2015), vertoond in Beiroet, en "Public Indecency" (2023), die de tweede prijs voor scenario won tijdens een workshop op het eerste El Gouna Film Festival en later op Viu werd gestreamd. Khella ziet filmmaken als een morele roeping en wil doorgaan met het aansnijden van urgente sociale kwesties en het zoeken naar een groter publiek.