Nova studo, publikigita en The Astrophysical Journal kaj gvidata de esploristoj ĉe University of Michigan, uzis la NASA Chandra X-ray Observatory por analizi pli ol 1,600 galaksiojn kun datumoj de pli ol 20 jaroj. La specimenaro inkludis galaksiojn de tre masivaj ĝis malgrandaj nanogalaksioj.
La rezultoj montras klareduan sekvencon: nigraj truoj ĉeestis en pli ol 90% de la masivaj galaksioj similaj al la Lakta Vojo, dum nur ĉirkaŭ 30% de la nanogalaksioj verŝajne enhavas supermasivajn nigrajn truojn. Multaj masivaj galaksioj montras brilajn rentgenajn fontojn ĉe siaj centroj, signo de varmigado de materialo dum akrecado.
La teamo pripensis du klarigojn: aŭ malmultaj malgrandaj galaksioj havas centran nigran truon, aŭ iliaj truoj estas tro malfortaj por esti detektitaj de Chandra. La esploristoj konstatis, ke ambaŭ faktoroj ludas rolon, sed tio subtenas ideon pri formiĝo de grandaj truoj el rektaj kolapsaj procezoj.
Malfacilaj vortoj
- specimenaro — kolekto de ekzempleroj por scienca studo
- nanogalaksio — tre malgranda galaksio kun relative malmultaj stelojnanogalaksioj
- supermasiva — tre granda kaj peza kompare kun aliaj objektojsupermasivajn
- rentgena — rilata al alt-energia radiado detektata per specialaj teleskopojrentgenajn
- akrecado — procezo kie materialo kolektiĝas ĉirkaŭ objekto
- detekti — malkovri aŭ rimarki ekziston aŭ signalon de iodetektitaj
- truo — malplena regiono aŭ centraj partoj de objekto kun alta densotruoj, truon
Konsilo: ŝovu la musmontrilon, fokusu aŭ tuŝu la reliefigitajn vortojn en la artikolo por vidi rapidajn difinojn dum legado aŭ aŭskultado.
Diskutaj demandoj
- Kion laŭ vi signifas la rezulto, ke nur ĉirkaŭ 30% de nanogalaksioj verŝajne enhavas supermasivajn truojn?
- Kiel trovi informoj el longaj datumaroj (pli ol 20 jaroj) helpas sciencistojn kompreni galaksiojn?
- Kion signifas por vi la dua klarigo (truoj tro malfortaj por esti detektitaj)? Kiel tio influas la estontajn observojn?
Rilataj artikoloj
Novaj modeloj pri la interno de Urano kaj Neptuno
Sciencistoj de la Universitato de Zuriko evoluigis simulajn modelojn kiuj pridubas la tradician nomon 'glacia giganto' por Urano kaj Neptuno. Ili trovis, ke la internaj kunmetaĵoj povus esti akvorecaj aŭ rokriĉaj, sed necertaĵoj restas.