Grupo gvidata de Ram Dixit ĉe Washington University in St. Louis publikigis studon en Nature Communications, kun subteno de la Center for Engineering Mechanobiology (NSF) kaj la National Institute of General Medical Sciences (NIH). Kunlaborantoj inkluzivas Natasha Nolan, nun ĉe Pivot Bio, Guy Genin kaj kun-senioran aŭtoron Charles Anderson de Pennsylvania State University.
La esploro uzis modelajn plantajn radikojn por demandi ĉu tordo devenas de totala perdita gena funkcio aŭ de lokaj ŝanĝoj en genesprimo. La sciencistoj esprimis la wild-type-version de ŝlosila geno en apartaj ĉeltavoloj. Ili observis, ke esprimo en internaj tavoloj ne forigis la tordon, dum esprimo en la ekstera ĉeltavolo, la epidermiso, restarigis rekta kresko. Tio montras ke la epidermiso povas regi la tordan konduton de la tuta organo.
Mekanobiologiaj eksperimentoj kaj modeligo donis mekanisman klarigon. La laboratorio de Anderson mezuris ŝanĝojn en la orientiĝo de ĉelulozaj mikrofilamentoj en mutantaj radikoj, kaj Genin kreis komputilan modelon. La modelo priskribas la radikon kiel serio de koncentraj tavoloj similaj al ringoj en arbo, kie la ekstera ringo havas pli grandan leviĝon. Ĝi taksis, ke ŝveado en la epidermiso povas generi ĉirkaŭ unu-triono de la totala tordeco kaj ke rektigo de la epidermiso rerektigas la tutan radikon.
La aŭtoroj sugestas, ke la rezultoj donas celojn kaj mekanikan kadron por inĝenierado de radika arkitekturo, grava por kultivaĵoj en seka, roka aŭ kompaktigita grundo. Source: Washington University in St. Louis.
