Bej yağ kan basıncını etkiliyor ^{CEFR B2}

Yeni çalışma, bej yağın damarlar üzerinde doğrudan bir etkisi olduğunu ve bu etkinin kan basıncının düzenlenmesine katkıda bulunduğunu gösteriyor. Ekip önce klinik verilerde kahverengi yağ ile daha düşük hipertansiyon arasındaki ilişkiyi izledi; ardından farelerde yağ hücrelerine özgü Prdm16 genini silerek bej kimliğini kaybettirdi. Bu genetik model hayvanlar obez veya inflamatuar olmadığından araştırmacılar yalnızca bej yağın rolünü değerlendirebildi.

Bej kimliği yok olduğunda damar çevresindeki yağ beyaza benzedi ve anjiyotensinogeni (kan basıncını artıran hormonun öncüsü) ifade etmeye başladı. Doku incelemeleri damar çevresinde sert, lifli maddelerin biriktiğini; izole arterlerin anjiyotensin II'ye karşı olağandışı duyarlı olduğunu ortaya koydu. Tek çekirdek RNA dizilemesi, damar hücrelerinin elastikliği azaltan fibrotik bir gen programını açtığını gösterdi ve yağ hücrelerinin salgıladığı sıvı bu programı aktive edebildi.

Gen ve protein düzeyindeki veriler, değişen adipositler tarafından üretilen QSOX1 adlı tek bir enzimin öne çıktığını gösterdi. Normal bej yağ QSOX1 üretimini baskılıyor; kimlik kaybında QSOX1 fazla üretiliyor ve damar iskeletinde yeniden şekillenmeyi tetikleyerek basıncı yükseltiyor. Araştırmacılar hem Prdm16 hem de Qsox1'den yoksun farelerde damar işlev bozukluğunun gelişmediğini bildirdi. Çalışma Science'da yayımlandı ve Rockefeller University tarafından raporlandı; ayrıca PRDM16 mutasyonlarına sahip kişilerin büyük klinik kohortlarda daha yüksek tansiyona sahip olduğu bulundu. Sonuçlar, obeziteye bağlı olmayan yeni bir yağ–damar sinyal ekseni işaret ediyor ve QSOX1'i olası bir tedavi hedefi olarak öneriyor. Gelecek çalışmalar QSOX1'in damar iskeletini nasıl yeniden şekillendirdiğini ve anjiyotensin reseptörü işlevini nasıl değiştirdiğini inceleyecek.