Asya şehirlerinde trafik, kirlilik ve temiz ulaşım ^{CEFR B2}

Asya'nın kentleri hızlı ekonomik büyüme ve yoğunlaşma nedeniyle ciddi trafik sıkışıklığı ve hava kirliliği ile karşı karşıya. Kara yolu tıkanıklığının ekonomilere maliyeti yıllık gayri safi yurt içi hasılanın yüzde 2 ila 5'i arasında değişiyor. Ayrıca her yıl kent nüfusuna yaklaşık 44 milyon kişi ekleniyor; bu durum altyapı ve hareketlilik taleplerini artırıyor.

Bir dizi büyük kent temiz ulaşım politikaları uyguluyor veya projeler yürütüyor. New Delhi son yıllarda eski dizel ve benzinli araçları trafikten çıkarıp imha etti; son iki yılda yaklaşık 5 milyon araç kaldırıldı ve araç sayısında yüzde 35 azalma görüldü. Kentin 3,700 devlet otobüsünden 800'ü elektrikle işliyor ve Delhi Elektrikli Araç Politikası, 2024 sonuna kadar yeni kayıtlarda en az yüzde 25 elektrikli araç hedefine odaklanıyor. Ayrıca metro ağı genişliyor; mevcutta 288 istasyon ve 392 kilometre hat bulunuyor ve 2022'de günlük ortalama 2.5 milyon yolcu metroya biniyor.

Bangkok otobüs filolarını yeniliyor, raylı sistemleri uzatıyor ve kara, demiryolu ile nehir ulaşımını entegre etmeye çalışıyor; yüksek otopark ücretleri ve fiyatlama düzenlemeleri bir araç yönetimi aracı olarak tartışılıyor. Metro Manila'da 33 kilometrelik, 7 billion US$ tutarında bir metro inşaatı sürüyor; hattın tamamlandığında günde yaklaşık 800,000 yolcuya hizmet etmesi ve ilk fazının 2025'in ikinci yarısında açılması bekleniyor. Asya Kalkınma Bankası'nın kent ulaştırma kredileri portföyü 11.48 milyar US$ değerinde ve banka Metro Rail Transit Line 4 için 1-billion US$ kredi taahhüdünde bulundu. Jakarta demiryolu ve otobüs entegrasyonunu geliştiriyor ve filolarını elektrikleştirmeyi planlıyor.

Sensör teknolojileri ve kablosuz ağlar gerçek zamanlı trafik haritaları ve tıkanıklık göstergeleri sunarak yönetimi iyileştiriyor; Google Maps gibi platformlar buna örnek teşkil ediyor. Uber ve Grab gibi uygulama tabanlı hizmetler daha ucuz ve pratik seyahat alternatifleri sunuyor. Planlamacılar bu teknolojileri ve altyapı yatırımlarını kullanarak kentsel yaşam kalitesini artırmayı ve emisyonları azaltmayı hedefliyor, ancak uygulama ve kabul süreçlerinde çeşitli zorluklar devam ediyor.