Sluiting van de Straat van Hormuz vergroot wereldwijde risico's ^{CEFR B2}

De sluiting van de Straat van Hormuz verbreidt de druk op wereldmarkten. De vaarweg verbindt de Perzische Golf met de wereld en normaal stroomt er ongeveer 20% van de wereldwijde olie en LNG doorheen. Als dat vervoer beperkt raakt, werken hogere energiekosten zich langzaam door in productie, transport en logistiek, met verstrekkende en vertraagde gevolgen.

Er zijn al concrete effecten: kerosine raakt krapper en dieselprijzen stijgen in heel Azië. China beval raffinaderijen te stoppen met brandstofexport, wat tekorten veroorzaakte en de vervoerskosten voor importen naar de Verenigde Staten verhoogde. Naphtha — een grondstof voor kunststoffen, verpakkingen, oplosmiddelen, textiel en farmaceutische componenten — passeert de straat in grote volumes; ook ongeveer 85% van de polyethyleenexport uit het Midden-Oosten gaat via deze corridor.

Andere industrieën lopen risico doordat energie duurder wordt. Aluminiumsmelters vragen continu goedkope stroom; het Midden-Oosten leverde in 2025 ongeveer 21% van de onbewerkte aluminiuminvoer van de Verenigde Staten, en hogere energiekosten kunnen leiden tot capaciteitsverminderingen of stilleggingen. Kunstmestproductie is afhankelijk van aardgas: staten aan de Perzische Golf zijn verantwoordelijk voor een derde van de wereldwijde ureumexport en de helft van de wereldwijde zwavelexport, en ureumprijzen bij de importhub in New Orleans zijn al scherp gestegen.

De straat is een moeilijk te vervangen flessenhals: pijpleidingalternatieven kunnen slechts een fractie van de 20 miljoen vaten per dag vervangen die normaal via de route gaan. Schepen die langere routes moeten varen verhogen brandstof- en loonkosten, leggen schepen en containers langer vast en vermeerderen de voorraadkosten voor vervoerders. Analisten wijzen erop dat de laatste verstoring op deze schaal plaatsvond tijdens de tankeroorlogen eind jaren 1980. De Iraanse economie lijkt bijzonder hard getroffen; voor de Verenigde Staten biedt de Strategische oliereserve enige buffer en heeft binnenlandse productie de veerkracht verbeterd, maar de bredere systeembrede veerkracht blijft beperkt.