Magnetresonanca bildigo (MRI) estis grava diagnoza ilo ekde la 1970s, sed ĝi kutime montras konigan anatomion kaj ne la subajn molekulajn ŝanĝojn ene de ĉeloj. Esploristoj ĉe University of California, Santa Barbara evoluigis modulajn, genetike kodigitajn proteinajn sensilojn kiuj igas molekulan agadon videbla por MRI. La teamo asertas, ke tio povas helpi studi kanceron, neŭrodegenerecon, inflamon kaj aliajn sanprocezojn.
La sensilo baziĝas sur aquaporino, proteinkanalo por akvo trans la ĉelmembrano. MRI funkcias per vicigado de hidrogenatomoj kaj sendado de radiosondoj por krei bildon, do regi akvomovadon povas fari la signalon specife por certaj ĉeloj aŭ procezoj. La esploristoj kombinis aquaporinon kun aliaj proteinaj partoj por konstrui interŝanĝeblajn genetikajn cirkvitojn.
La sistemo, nomata MAPPER, inkluzivas preskaŭ dek malsamajn sensilojn laŭ la raporto. Antaŭa literaturo montris nur kvar aŭ kvin genetikajn sensilojn, ĉiun por unu analito. La teamo esperas permesi kontinuan bildigon en bestaj esploroj kaj malpliigi la bezonon oferi bestojn por internaj mezuroj.
Malfacilaj vortoj
- magnetresonanca bildigo — bilda tekniko uzanta magneton kaj hidrogenatomojn
- sensilo — proteino aŭ aparato kiu detektas signalonsensilojn
- aquaporino — proteinkanalo en membrano kiu portas akvon
- ĉelmembrano — ĉela tavolo ĉirkaŭante la ĉelon
- proteino — molekulo el aminoacidoj en la ĉeloproteinajn, proteinaj
- cirkvito — grupo de genetike ligitaj proteinaj partojcirkvitojn
- analito — substanco aŭ molekulo mezurata en proceso
Konsilo: ŝovu la musmontrilon, fokusu aŭ tuŝu la reliefigitajn vortojn en la artikolo por vidi rapidajn difinojn dum legado aŭ aŭskultado.
Diskutaj demandoj
- Ĉu vi pensas, ke kontinuaj genetike kodigitaj sensiloj povus malpliigi la uzadon de bestoj en esploro? Klarigu viajn kialojn.
- Kiaj avantaĝoj kaj limigoj povus esti en sensilo bazita sur aquaporino?
- Kiel tia MRI-sensilo povus ŝanĝi la manieron studi malsanojn kiel kancero aŭ inflamo?
Rilataj artikoloj
Elasta orelkartilago produktita el homaj ĉeloj
Sciencistoj enlaboratorie kreis elastan orelan kartilagon uzante homajn ĉelojn kaj 3D-presadon. La laboro estas kunlaboro inter ETH Zurich, institutoj en Bazelo kaj la kantona hospitalo de Lucerno, kaj montras promeson en bestaj testoj.
