Formikoj lernas toleri fremdulojn per odoro ^{CEFR B2}

Nova esploro de Rockefeller University, publikigita en Current Biology, montras ke la sistemo, per kiu formikoj distingiĝas inter nestanoj kaj eksteruloj, estas pli fleksebla ol antikve supozite. La teamo uzis la raider-formikon Ooceraea biroi, kiu reproduktiĝas asexue; tio permesis krei genetike identajn liniojn kaj kombini ilin en kontrolitaj eksperimentaj kolonioj.

Kemiaj analizoj rivelis, ke kolonioj uzas la saman aron de cerositaj komponaĵoj sed kombinas ilin en malsamaj proporcioj por formi distingajn koloniasignojn. En normaj testoj formikoj montriĝis agresemaj kontraŭ fremdaj genotipoj. Por ekzameni lernadon, esploristoj metis junajn formikojn kun malfortaj kemiaj profiloj en fremdajn koloniojn; post unu monato da daŭra kontakto tiuj formikoj kemie similas al la gastiga kolonio kaj ne plu estas atakitaj.

Tamen restas limoj: formikoj kiuj estis apartigitaj de siaj genetikaj parencoj ekde la ovstadio ankoraŭ akceptis individuojn de sia propra genotipo, kio indikas enan senton pri si mem. La lerneita toleremo pruviĝis fragila: se kontakto kun la patra kolonio ĉesas, agresemo revenas en ĉirkaŭ unu semajno dum la kemia profilo malfortiĝas, sed mallongaj okazaj kontaktoj ofte sufiĉas por konservi toleremon. Toleremo persistis eĉ post kvin tagoj da kompleta apartigo, sugestante pli daŭran odormemoron anstataŭ mallongtempan habituadon de sensiloj.

Esploristoj komparas tiun padronon al imuna toleremo, kvankam ili rimarkas ke la molekulaj mekanismoj malsamas. "Nun ni povas kombini neŭrobiologiajn ilojn kun ĉi tiu kondutisma sistemo kaj bildigi neŭralan agadon dum formiko renkontas nestan aŭ ne-nestan kolegon," diras Daniel Kronauer. La laboro celas montri kie lernado kaj adaptado okazas en la formika cerbo kaj provizas kondutan bazon por estontaj studoj pri prilaborado de sociaj odoroj.